Βαβυλωνία

Βαβυλωνία

Το Τέλος της Εθνικής Πολιτικής (Βίντεο)

Η παρουσίαση του βιβλίου “Το Τέλος της Εθνικής Πολιτικής” με τους Αλέξανδρο Σχισμένο και Νίκο Ιωάννου που έγινε στη Λάρισα, στον Κοινωνικό Χώρο Steki Paratodos (08/10/16).

Διαβαστε επισης

Άμεση Δημοκρατία: Διαδικασία ή Πρόταγμα;

Αλέξανδρος Σχισμένος Το ερώτημα που τίθεται στην σημερινή μας συζήτηση* φαίνεται καταρχάς σαφές και συγκεκριμένο: Άμεση δημοκρατία – Διαδικασία ή πρόταγμα; Προκειμένου να αποφύγουμε τις εύκολες απαντήσεις, που συγκαλύπτουν τα πραγματικά ζητήματα τα οποία κρύβονται πίσω από αυτή την φράση, καλό θα ήταν να ξεκινήσουμε αναλύοντας τις προκείμενές της. Άμεση[…]

Διαβάστε περισσότερα »

ΚΥΠΡΟΣ: Ο εθνικιστής λήσταρχος από τη μια και ο εθνικιστής τεχνοκράτης από την άλλη

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ: Δεκατρία χρόνια μετά την απόρριψη του σχεδίου Ανάν για την επανένωση της Κύπρου, γινόμαστε θεατές ενός κύκλου διαπραγματεύσεων για τον ίδιο σκοπό. Για άλλη μια φορά οι εθνικιστικές εμμονές, κυρίως από πλευράς της ελληνικής κυβέρνησης αλλά και της τουρκικής, στέκονται εμπόδιο στην  προοπτική της επανένωσης. Για περισσότερα από[…]

Διαβάστε περισσότερα »

2 Σχόλια

  1. Ίσως δεν ήμουν ξεκάθαρος: η εντύπωση της μη-εθνικότητας των αξιών, αφορά την ομογενοποίηση. Εμένα το βίωμά μου δεν είναι ότι έχω πάρει συγκρίσιμα από όσα μου πρόσφερε η διεθνής κουλτούρα, με όσα έχω πάρει από την εθνική. Αυτοί που νιώθουν το αντίθετο, σίγουρα δεν είναι υλικό για …εθνικές πολιτικές, αλλά, κατ’ ανάγκη, συμπορεύονται με όσους ενδιαφέρονται για υπερεθνικές αγορές και ιδιώτευση, χωρίς –τουλάχιστον κοινές– ευθύνες.

  2. Ναι… Κάποιοι βλέπουν αξίες και κάποιοι δεν βλέπουν. Αυτοί που συστοιχίζονται με αυτούς που δεν βλέπουν αξίες –όπως οι συγγραφείς του βιβλίου– είναι μοιραίο ότι συστοιχίζονται με αυτούς που δε χρωστάν σε κανέναν τίποτε και, συχνά, συγκαλύπτουν ένα αρπακτικό. Συστοιχίζονται με τον ένα χώρο που γεννά την έλλειψη αξιών, μέσα από την υποκατάστασή τους με τιμές: την αγορά. Κι επιπλέον, συστοιχίζονται –και εν πολλοίς αποτελούνται– από αυτούς που είναι εν δυνάμει ….μέτοικοι, αντίστοιχοι με αυτούς της αρχαίας Αθήνας.

    Δε συστοιχίζονται μόνο με αυτούς, βέβαια κι ούτε όλοι αυτοί συστοιχίζονται μαζί τους. Αλλά, αυτό το μεταμοντέρνο συνονθύλευμα δεν έχει άλλο κοινό από την κατανάλωση και το βόλεμα. Σίγουρα δεν έχει κοινό καμία ευθύνη και αν οι ευθύνη δεν μπαίνει ως προϋπόθεση, δεν υπάρχει καμία ελπίδα για αυτονομία!

    Η εθνική πολιτική έχει μέλλον, όσο υπάρχουν αυτοί που βλέπουν αξία στην ιδιαιτερότητα κι όχι στη διάχυσή της στο σύνολο και στη συνεπαγόμενη ομοιομορφία. Κυρίως, όσο υπάρχει *ευθύνη* και ενδιαφέρον για ένα χώρο που γεννά δικά του αγαθά και δικές του ιδέες και έχει το θάρρος να πάρει την τύχη του στα χέρια του.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.

3 × 1 =