ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΙΝΙΚΟ ΛΑΪΚΙΣΜΟ ΣΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟ – (Αντιεξουσιαστική Κίνηση Αθήνας)

Τετάρτη 24/1  στις 19:00 στον Ε.Κ.Χ Αλτάι
Με αχαλίνωτο ενθουσιασμό προχωράει κάθε τόσο η κυβέρνηση στις τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας με στόχο την διεύρυνση των αδικημάτων, την αύξηση των ποινών, την αυστηροποίηση του Π.Κ, τον τιμωρητικό χαρακτήρα, την καταστολή.
Το Ποινικό Δίκαιο του εχθρού ισχυροποιείται και γίνεται το μοναδικό πολιτικό εργαλείο του Κράτους για την πλήρη υποταγή της κοινωνίας στο τώρα αλλά και στην αντιμετώπιση των μελλοντικών εξελίξεων. Το Ποινικό Δίκαιο του εχθρού με τις παρούσες τροποποιήσεις εκτοπίζει στην εξαίρεση την μισή σχεδόν κοινωνία, ενώ ψαλιδίζει όλα τα δικαιώματα των φυλακισμένων. Οι εξοντωτικές ποινές και η αναίρεση της υφ’ όρων απόλυσης καθιστούν τις φυλακές στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Ομιλητές: 
Κώστας Παπαδάκης (Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων)
Σπύρος Τζουανόπουλος (Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων)
Σπύρος Δαπέργολας (Αναρχική συλλογικότητα Ρουβίκωνας )
Αντώνης Μπρούμας ( ΑΚ Αθήνας – Δικηγόρος )
Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΘΕΣΜΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ
Αντιεξουσιαστική Κίνηση Αθήνας


H αντίσταση είναι ζωή: Κάλεσμα να σταθούμε στο πλευρό του λαού της Ροζάβα – Riseup4Rojava International (Vid)

Μετά τους εκτεταμένους βομβαρδισμούς του φασιστικού τουρκικού κράτους τον Οκτώβριο και τον Δεκέμβριο, για άλλη μια φορά, οι τουρκικές βόμβες και ρουκέτες καταστρέφουν κρίσιμες υποδομές στη Βόρεια-Ανατολική Συρία. Τα εγκλήματα πολέμου έχουν απαθανατιστεί από ρεπόρτερς για να τα βλέπουν όλοι. Τις τελευταίες 48 ώρες, περισσότερες από 50 τοποθεσίες έγιναν στόχος τουρκικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών και μαχητικών αεροσκαφών.

Δεν αισθανόμαστε την ανάγκη να σας πούμε ξανά πόση ζημιά έχει γίνει και πόσο πολύ αυτό θα βλάψει την επιβίωση των λαών της περιοχής. Γνωρίζουμε επίσης ότι δεν χρειάζεται να σας πούμε ξανά για τη βαρβαρότητα του Ερντογάν και του τουρκικού καθεστώτος AKP-MHP.

Αντίθετα, θέλουμε να σας μιλήσουμε για τους ανθρώπους που αρνούνται να υποκύψουν σε έναν βάρβαρο εχθρό. Άνθρωποι που αρνούνται να ενσωματωθούν στο καπιταλιστικό σύστημα συσσώρευσης, άνθρωποι που επιμένουν σε μια ζωή με αξιοπρέπεια, στα αρχαία τους εδάφη, σύμφωνα με τις αξίες και τον πολιτισμό τους. Θέλουμε να σας μιλήσουμε για τα παιδιά, τις μητέρες, τη νεολαία. Χιλιάδες κατέκλυσαν σήμερα τους δρόμους των πόλεων σε όλη τη βορειοανατολική Συρία για να το ξεκαθαρίσουν για άλλη μια φορά στους φασίστες εισβολείς: Δεν σας φοβόμαστε και δεν θα εγκαταλείψουμε ποτέ τα εδάφη μας!

Θέλουμε να σας μιλήσουμε για τον θρησκευτικό ηγέτη που μίλησε στη σημερινή διαδήλωση στη μικρή πόλη Dêrik και είπε: “Ακόμα κι αν καταστραφούν τα πάντα, θα αντισταθούμε. Αν χρειαστεί να τραφούμε με πέτρες, θα τραφούμε με πέτρες”.

Το πνεύμα που είδαμε σήμερα είναι ένα ξεκάθαρο σημάδι ότι οι άνθρωποι της περιοχής δεν είναι απλά θύματα της επίθεσης, αλλά ένας μαχητικός λαός- έτοιμος να υπερασπιστεί τα επιτεύγματα των επαναστάσεων του, όπως κι αν χρειαστεί.

Όταν βλέπουμε τις μαζικές καταστροφές που προκλήθηκαν μόνο τις τελευταίες 48 ώρες, θα μπορούσαμε να έχουμε την εντύπωση ότι η επανάσταση βρίσκεται σε αμυντική θέση. Όμως η πραγματικότητα είναι ακριβώς το αντίθετο: η αντίσταση έχει, από τη δράση της πρώτης Οκτωβρίου στην Άγκυρα, περάσει στην επίθεση. Το αντάρτικο στα βουνά υπερτερεί των δυνάμεων κατοχής και μπορεί να χτυπήσει στην καρδιά του τουρκικού κράτους ανά πάσα στιγμή. Σε όλο τον κόσμο, εργαζόμενες/οι, διανοούμενες/οι, κινήματα γυναικών και νεολαίας εντάχθηκαν στη διεθνή εκστρατεία για την ελευθερία του Αμπντουλάχ Οτσαλάν. Από την απεργία πείνας στα μπουντρούμια του τουρκικού κράτους μέχρι τις διαδηλώσεις και τις εκδηλώσεις στην Ευρώπη, τη Λατινική Αμερική και τις ΗΠΑ. Από τη Ροζάβα στα ελεύθερα βουνά του Κουρδιστάν. Από το Ιμραλί σε όλο τον κόσμο, ακούμε: Η αντίσταση είναι ζωή!

Οι επιθέσεις στη Ροζάβα αγνοούνται σκοπίμως από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Τα κράτη και οι διεθνείς οργανισμοί κάνουν τα στραβά μάτια. Αλλά ξέρουμε ότι αυτές και αυτοί που έχουν πραγματική σημασία θα σταθούν στο πλευρό της Rojava. Οι λαοί, οι αντιφασίστριες, οι φεμινίστριες, τα οικολογικά κινήματα, όσοι κρατούν ψηλά τις μεγαλύτερες ανθρώπινες αξίες. Εκείνες/οι που αντιμετωπίζουν οι ίδιες/οι τη γενοκτονία, είτε στην Παλαιστίνη, είτε στο Αρτσάχ, είτε στο Μπαλουχιστάν.

Είμαστε πολλές/οί και είμαστε δυνατές/οί. Βλέπουμε τις ενέργειές σας- δίνουν δύναμη και κίνητρα σε εμάς και κυρίως στους ανθρώπους της περιοχής. Κάθε πράξη έχει σημασία. Κάθε διαδήλωση, κάθε πανό, κάθε χέρι κάνει τη διαφορά.

Χωρίς αμφιβολία, η αντίσταση στη Ροζάβα θα συνεχιστεί. Και εμείς θα σταθούμε δίπλα στο πλευρό του λαού ενάντια σε όλες τις επιθέσεις. Οι επιθέσεις συνεχίζονται επίσης, και η Rojava είναι έτοιμη να αμυνθεί ενάντια σε όλες τις προσπάθειες κατάληψης των εδαφών της.Η Επανάσταση των Γυναικών, η Επανάσταση της Νεολαίας θα επικρατήσει!

Σας καλούμε να συμμετάσχετε στην αντίστασή μας στη Rojava, στη Μέση Ανατολή, στην Ευρώπη, στην Abya Yala ή όπου αλλού βρίσκεστε. Μαζί θα σταματήσουμε τις βίαιες επιθέσεις στη Ροζάβα. Μαζί θα πολεμήσουμε τον καπιταλισμό και τον φασισμό. Μαζί θα υπερασπιστούμε τις εναλλακτικές λύσεις απέναντι στο κράτος, τον καπιταλισμό και την κρίση. Μαζί θα πετύχουμε!

Riseup4Rojava International

15.01.2024

#SmashTurkishFascism

#Riseup4Rojava



Το Άλσος στην Ακαδημία Πλάτωνα κινδυνεύει-Στηρίξτε (και) τον δικαστικό αγώνα των κατοίκων

https://www.firefund.net/akadimiaplatona?fbclid=IwAR1v7-OUaDusM5_3idvNZRp5XBF0NJXekHsdVlmPuaAqVgskP8WfPOtifC8

Το αρχαιολογικό άλσος της Ακαδημίας Πλάτωνα αποτελεί τον πιο σημαντικό χώρο αναψυχής, πολιτισμού και άθλησης των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής και τον μεγαλύτερο πνεύμονα πρασίνου για το δυτικό κομμάτι του δήμου της Αθήνας

Ωστόσο, δήμος Αθηναίων και Υπουργείο Πολιτισμού, στα επικείμενα έργα ανάδειξης του πάρκου, προγραμματίζουν την απομάκρυνση 580 μεγάλων δέντρων και την αποκοπή 60 στρεμμάτων ελεύθερης χρήσης από τα μόλις 100 στρέμματα συνολικής έκτασης του πάρκου!

Συγκεκριμένα, στο 1ο σκέλος του έργου εντάσσεται η αναδιαμόρφωση των αρχαιολογικών σκαμμάτων. Αυτή περιλαμβάνει σύμφωνα με το δήμο Αθηναίων αρχικά “την άμεση απομάκρυνση 314 δέντρων”. Ο τελικός απολογισμός είναι πολύ μεγαλύτερος και θα οδηγήσει στην καταστροφή του τοπικού οικοσυστήματος, θα στερήσει πολύτιμη βλάστηση από ανθρώπους, ζώα και πουλιά, ενισχύοντας παράλληλα την ατμοσφαιρική ρύπανση και το φαινόμενο της θερμικής νησίδας.

Στο 2ο σκέλος, εντός του πάρκου, αυτού του ως τώρα ζωντανού, δημόσιου χώρου με το φυσικό ανάγλυφο, χωροθετείται Μουσείο 30 στρεμμάτων. Θα καταργηθούν με αυτόν τον τρόπο δύο γήπεδα και ζωτικός χώρος πρασίνου και ελεύθερης χρήσης.

Αντίθετα, οι κάτοικοι προτείνουν τη χωροθέτηση του μουσείου εξωτερικά του πάρκου και δίπλα σε αυτό, στην πρώην βιομηχανική περιοχή με την απόλυτη εικόνα εγκατάλειψης, τις παράνομες χωματερές, τα σκραπατζίδικα, τα πάρκινγκ και τα συνεργεία ΚΤΕΛ, τις αλάνες και τα εγκατελειμμένα κτήρια. Την απόλυτη δλδ ευκαιρία για real estate μετά την ανέγερση του μουσείου.
Για μας τους κατοίκους της Ακαδημίας Πλάτωνα, αλλά και της Αθήνας στο σύνολό της, που χρησιμοποιούμε το πάρκο καθημερινά, ωφέλιμη θα ήταν μια ανάπλαση που θα περιλάμβανε νέες δεντροφυτεύσεις αντί της καταστροφής της υπάρχουσας βλάστησης, ζωντανούς χώρους κοινωνικοποίησης, νέους χώρους άθλησης και παιδικών χαρών αντί της οικοπεδοποίησης και της τουριστικοποίησης ενός ακόμα δημόσιου χώρου, ποδηλατόδρομους διασύνδεσης των γειτονικών αρχαιολογικών και πολιτιστικών χώρων, αντί της ανυπαρξίας συγκοινωνιολογικής μελέτης στη χωροθέτηση ενός μουσείου σε μια γειτονιά με πεπερασμένο οδικό δίκτυο.

Ωφέλιμος θα ήταν ένας σχεδιασμός που θα μας χωρούσε.

Στα προγραμματιζόμενα έργα τους, στα συμφέροντά τους, στη ζωή σε μακέτες και στα κλουβιά από μπετό, προτάσσουμε την αναγκαιότητα της επέκτασης του πρασίνου, του ελεύθερου δημόσιου χώρου, της αρχαιολογικής έρευνας που συνυφαίνει τη γνώση του παρελθόντος με το παρόν, το σεβασμό στο περιβάλλον και τους κατοίκους, το δικαίωμα στην πόλη.

Στηρίξτε τον αγώνα μας για το δικαίωμα στο δημόσιο χώρο, το πράσινο, την πόλη.

Γίνετε μέρος του.
Τα έσοδα του crowd funding θα διατεθούν αποκλειστικά για την κάλυψη δικαστικών εξόδων στη μάχη ενάντια στα επικείμενα έργα καταστροφής του αρχαιολογικού άλσους της Ακαδημίας Πλάτωνα.  

Δείτε το σχετικό video από πρωτοβουλία κατοίκων:



ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ Πέμπτη 18/01, 12:00, Καμάρα

“Το σχέδιο “Βιβλιοθήκη”, λοιπόν, και το δίλλημα “ή με τις βαριοπούλες ή με τις βιβλιοθήκες” αντανακλά την νεοφιλελευθεροποίηση του δημόσιου χώρου, η οποία προωθείται από το ίδιο το κράτος και ενεργεί δήθεν για το δημόσιο συμφέρον. Αντανακλά τις νέες περιφράξεις που οργανώνονται για τους σκοπούς του κέρδους, τον έλεγχο της συμπεριφοράς, τον αποκλεισμό από τον κοινωνικό χώρο και το οριστικό τέλος με την έννοια του δημόσιου. Και κάθε μορφή περίφραξης έχει ως στόχο να σιωπήσει η κριτική αλλά και η οργάνωση της επιθυμίας για μία ζωή ελεύθερη.“
Μάιος 2022, Θεσσαλονίκη
Ότι δεν ολοκληρώθηκε την τελευταία 20ετία, έρχεται τώρα με το νέο νομοσχέδιο με το ειρωνικό, όπως πάντα, όνομα “Ελεύθερο Πανεπιστήμιο”. Η εντεινόμενη καταστολή και η μεταφορά ολόκληρων αστυνομικών τμημάτων μέσα στους πανεπιστήμιακούς χώρους με δήθεν αφήγημα την πάταξη κάποιας ανομίας, δεν ήταν κάτι άλλο παρά η προετοιμασία για την επιχείρηση “τακτοποίησης” του Πανεπιστημίου. Μία “απελεύθερωση” των πανεπιστημίων, έπειτα από την επιτυχία της απελευθέρωσης από την “ανομία”, που προσδοκά να παρακάμψει το άρθρο 16, με την ίδρυση και εξίσωση κολλεγίων και ξένων ιδρυμάτων. Άλλωστε ξέρουμε και από την εμπειρία στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση τι πάει να πει ιδιωτική Παιδεία και με τι κόστος από τα λεγόμενα Φροντιστήρια.
Η ολοένα και εντεινότερη σμίκρυνση της όποιας κρατικής χρηματοδότησης έχει περικλύσει κάθε τομέα εντός των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων στον αποκλειστικό στόχο της χρηματοδότησης τους με οποιοδήποτε μέσο. Αυτό σημαίνει αυτόματα υψηλότερο κόστος φοίτησης, κλείσιμο κτιριακών υποδομών και εργαστηρίων, έρευνες μονάχα για εταιρείες κατά παραγγελία με φθηνή-απλήρωτη εργασία, ολοένα και πιο αυξημένα δίδακτρα σε μεταπτυχιακά προγράμματα που σε συνδυασμό με τις απαιτήσεις της αγοράς εργασίας αφήνει αρκετούς/ές πτυχιούχους/ες έκθετους στην ανεργία και στην επισφάλεια. Ενώ, παράλληλα, ο χαρακτήρας της γνώσης που παράγεται γίνεται όλο και περισσότερο αποστειρωμένος από κάθε κριτική σκέψη.
Η Εκπαιδευτική Αναδιάρθωση έρχεται να μας υπενθυμίσει πόσο σημαντικό πεδίο αγώνα είναι τα Πανεπιστήμια και η Εκπαίδευση. Από τους μαζικούς φοιτητικούς αγώνες και τις καταλήψεις ενάντια στον Νόμο-Πλαίσιο το ’05-’06, μέχρι και τις μεγαλειώδεις διαδηλώσεις και κινήσεις αντίστασης, πριν 2 χρόνια στη Θεσσαλονίκη, ενάντια στο Νόμο Κ-Χ και την είσοδο των ΟΠΠΙ στα πανεπιστήμια. Ένα νομοσχέδιο του οποίου την συνέχεια την βλέπουμε σήμερα μπροστά μας. Με τους αγώνες αυτούς να αποτελούν την απόδειξη πως μονάχα μέσα από συλλογικούς-αδιαμεσολάβητους αγώνες, δεν θα εφαρμοστούν οι ονειρώξεις της Εξουσίας μέσα από το καινούργιο Νομοσχέδιο.
Και η κατάργηση του Ασύλου και η είσοδος των μπάτσων στους Πανεπιστημιακούς χώρους ήρθαν ακριβώς γι’ αυτό: για την καταστολή των Αντιστάσεων και την περίφραξη της Εκπαιδευτικής Αναδιάρθωσης.
Για τους παραπάνω λόγους μιλάμε, ήδη από τους φοιτητικούς αγώνες του 2005/2006 ενάντια στο Νόμο-Πλαίσιο, για ένα Πανεπιστήμιο Ελεύθερο-Δημόσιο-Κοινωνικό. Ελεύθερο ακριβώς ως προς τους ταξικούς και χωροταξικούς φραγμούς όσον αφορά την πρόσβαση σ’ αυτό. Δημόσιο, όχι με την κρατική νοηματοδότηση που έχει πάρει σήμερα η λέξη, αλλά ως προς τον δημόσιο ζωτικό χώρο που που διεκδικείται μέσα σ’ αυτόν από την κοινωνία και την κυριαρχία. Κοινωνικό ως προς τον παν-κοινωνικό χαρακτήρα της γνώσης και του πανεπιστημίου ως ένα με το υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο και όχι σαν ένας οργανισμός αποκομένος απ’ αυτό και τις ανάγκες του.
ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΜΠΑΤΣΟΥΣ, ΕΡΓΟΛΑΒΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ
ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΙ-ΑΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΟΙ ΑΓΩΝΕΣ
ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΉ ΚΊΝΗΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΊΚΗΣ


Kάλεσμα του Ε.Κ.Χ. “Ταράτσα” (Καλαμάτα)

Στις 6 Δεκεμβρίου 2020, ανήμερα της επετείου δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, τρία μέλη της Αντιφασιστικής Κίνησης Καλαμάτας συλλαμβάνονται και οδηγούνται βίαια από δεκάδες αστυνομικούς της ασφάλειας και των ΟΠΚΕ στο Α.Τ. Καλαμάτας. Κατηγορούνται με παραβίαση των μέτρων που είχαν τεθεί για την «πρόληψη ασθενειών» και απείθεια για συγκέντρωση στην κεντρική πλατεία της πόλης που …δεν έγινε ποτέ.

Στις 24 Γενάρη 2024, οι τρεις αντιφασίστες δικάζονται με ένα κατηγορητήριο – τραγέλαφο, που μπορεί να επιφέρει τη φυλάκισή τους και αποτελεί προσβολή για κάθε αγωνιζόμενο άνθρωπο. Η δίωξή τους αποτελεί μια πολιτική επιλογή τιμώρησης του φρονήματος και μια πρακτική σωφρονιστικού παραδειγματισμού με πολύ σοβαρές συνέπειες και συνδηλώσεις για κάθε άνθρωπο που έχει πολιτική – αγωνιστική δράση.
Όλα αυτά, σε μια περίοδο που επιτελούνται τομές στον Ποινικό Κώδικα προς την κατεύθυνση της περαιτέρω ποινικοποίησης των αντιστάσεων και της καταστολής απέναντι στα προλεταριακά/εργατικά/φοιτητικά στρώματα. Να μην αφήσουμε τους τρεις αντιφασίστες έρμαια στην τιμωρητική λογική του κράτους!
Όλοι/ες/α στη συγκέντρωση αλληλεγγύης στα δικαστήρια Καλαμάτας στις 24/01, 09:00!


ΥΠΑΡΧΕΙ ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΥΡΙΖΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ – ΧΕΙΡΟΝΟΜΙΑ – ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

Το πρόβλημα της αιθαλομίχλης:
Δεν χωράει καμία αμφιβολία ότι τα Γιάννενα υποφέρουν από σοβαρό πρόβλημα αιθαλομίχλης, με την ορατότητα στους δρόμους της πόλης -τους χειμερινούς μήνες- να περιορίζεται μόλις σε λίγα μέτρα -σε κάθε γωνία η πόλη μυρίζει κάρβουνο. Πρόβλημα με το οποίο η πόλη και οι κάτοικοί της έρχονται αντιμέτωποι εδώ και μια δεκαετία, καθώς ήδη από το 2013 οι συγκεντρώσεις αιωρούμενων σωματιδίων στον αέρα χτυπάνε κόκκινο.
Βέβαια, το ζήτημα της ρύπανσης του αέρα στα Γιάννενα, αποτελεί άμεση απόρροια της ακρίβειας, η οποία συμπίπτει χρονικά με την είσοδο της χώρας στα μνημόνια το 2010. Με τον όρο ακρίβεια περιγράφεται η μείωση των διαθέσιμων χρημάτων, τα οποία προορίζονται για την κάλυψη των βασικών αναγκών μας. Το εικοσάευρω έχει γίνει πλέον «τάληρο» και άμεση συνέπεια αυτού είναι να κόψουμε ή να περιορίσουμε τις δαπάνες στις βασικές ανάγκες μας συμπεριλαμβανομένης και της θέρμανσης, καθώς ρεύμα και πετρέλαιο είναι πλέον πανάκριβα, όπως πανάκριβα είναι πλέον και τα καυσόξυλα που δεν παράγουν ρύπους κατά την καύση τους. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα στα τζάκια και στις σόμπες των σπιτιών να χρησιμοποιείται ως καύσιμη ύλη ο,τιδήποτε (που δεν προορίζεται για καύσιμη ύλη), αφού χρήματα για θέρμανση δεν περισσεύουν.
Είναι ηλίου φαεινότερο πως η φτώχεια δεν έχει καλοπέραση, αντίθετα έχει επιπτώσεις στην υγεία όλων μας ανεξαρτήτου ταξικής καταγωγής, όπως αποδεικνύεται από τις μετρήσεις των αιωρούμενων σωματιδίων στον αέρα της πόλης, για τις οποίες το να ξεπερνούν κάθε όριο συγκέντρωσης αποτελεί πλέον γιορτινό έθιμο (ανήμερα των Χριστουγέννων του 2022, η μέση τιμή των PM10 ήταν 204,68 μg, ενώ η μέγιστη τιμή έφτασε στα 442,38 μg. Βλέπε παρακάτω: τι είναι τα αιωρούμενα σωματίδια).
Μάλιστα, σαν να μην έφτανε ο τοξικός αέρας που όλοι και όλες αναπνέουμε, σαν μην έφταναν η ρύπανση της λίμνης και των υδάτων των σημαντικότερων ποταμών της Ηπείρου, όπως ο Καλαμάς, οι τοπικοί άρχοντες προσφέρουν γη και νερό στην πετρελαϊκή Energean oil and gas προκειμένου να εξορύξει πετρέλαιο και φυσικό αέριο, ούτως ώστε να προστεθούν και οι εξορύξεις στο κάδρο. Οι εξορύξεις, που σχεδιάζονται σε κοντινή απόσταση από την πόλη των Ιωαννίνων, στον Δήμο Ζίτσας, αν τις αφήσουμε να πραγματοποιηθούν, θα βάλουν ταφόπλακα στο φυσικό περιβάλλον και τον υδροφόρο ορίζοντα, ενώ θα ενισχύσουν την ατμοσφαιρική ρύπανση.
Στην αντίπερα όχθη, δεν φαίνεται κανένας ιδιαίτερος προβληματισμός από την μεριά των τοπικών αρχών και του περιφερειάρχη Ηπείρου Αλέκου Καχριμάνη (ο οποίος δεν έχει κάνει καμία δημόσια τοποθέτηση για την αιθαλομίχλη), με τις όποιες ανακοινώσεις να βγαίνουν με το πέρας των Χριστουγέννων ώστε -όπως θα ισχυριζόταν κάποιος πονηρός- να μην υπάρξει καμία αναταραχή την περίοδο των γιορτών, αντιθέτως να προωθηθεί το ομιχλώδες αυτό τοπίο των Ιωαννίνων ως χριστουγεννιάτικο αξιοθέατο, το οποίο ελκύει τουρίστες και αποφέρει κέρδη, την ίδια ώρα που οι πολίτες αναπνέουν τοξικό αέρα.
Όσον αφορά τα μέτρα για την αντιμετώπιση του προβλήματος, εκεί παίζεται το χαρτί της ατομικής ευθύνης, αφού τα μόνα μέτρα είναι συστάσεις της πολιτείας για περιορισμό ή και απαγόρευση των καύσεων, ρίχνοντας δηλαδή με τον τρόπο αυτό την ευθύνη στους κατοίκους της πόλης, αφού η ανάγκη τους για θέρμανση το χειμώνα είναι η αιτία του προβλήματος. Όπως φαίνεται, όσο η θέρμανση παραμένει θέμα ταξικό, θα αναπνέουμε αέρα τοξικό.
Τι είναι τα αιωρούμενα σωματίδια:
Τα αιωρούμενα σωματίδια αποτελούν έναν από τους βασικότερους ρύπους της εποχής μας. Μπορεί να προέρχονται από πλήθος πηγών, από φυσικές πηγές όπως η αιολική σκόνη, από αγροτικές δραστηριότητες, από τα καυσαέρια των αυτοκινήτων, την βιομηχανία ή από την καύση βιομάζας με σκοπό την θέρμανση. Εμπεριέχουν επικίνδυνα για την υγεία συστατικά και συντείνουν στην μείωση του προσδόκιμου ζωής των ανθρώπων. Μια καθιερωμένη κατηγοριοποίηση των αιωρούμενων σωματιδίων γίνεται βάσει του ακριβούς μεγέθους τους. Βάσει αυτής τα σωματίδια χωρίζονται στις ακόλουθες τρεις κατηγορίες:
1) PM10 ή ΑΣ10: Περιλαμβάνει τα σωματίδια που έχουν διάμετρο από 0 έως 10 μm
2)PM2,5 ή ΑΣ2,5: Περιλαμβάνει τα σωματίδια που έχουν διάμετρο από 0 έως 2,5 μm
3)PM1: Περιλαμβάνει τα σωματίδια που έχουν διάμετρο από 0 έως 1 μm
Όσον αφορά την εκτίμηση της ποιότητας του ατμοσφαιρικού αέρα, παρακολουθούνται τα σωματίδια με αεροδυναμική διάμετρο 10 και 2,5. Τόσο τα PM10 όσο και τα PM2,5 θεωρούνται πλέον ρύποι επικίνδυνοι για την υγεία, εκ των οποίων τα λεπτά σωματίδια (PM2.5) ενέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την υγεία. Σύμφωνα με την εθνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία για τα PM10 ισχύουν τα εξής: Το όριο της μέσης ετήσιας τιμής της συγκέντρωσης είναι 40μg/m3, ενώ το όριο της μέσης ημερήσιας τιμής της συγκέντρωσης είναι 50μg/m3. Επιπλέον το όριο της μέσης ημερήσιας συγκέντρωσης δεν πρέπει να ξεπερνιέται περισσότερο από 35 φορές το χρόνο. Για τα PM2,5 έχει οριστεί μια μέση οριακή ετήσια τιμή στα 25μg/m3.
Επιδημιολογικές Μελέτες:
Ήδη από την δεκαετία του 1980 στις ΗΠΑ πληθώρα μελετών υποδεικνύουν συσχέτιση μεταξύ των αιωρούμενων σωματιδίων και των προβλημάτων του αναπνευστικού συστήματος. Επιπλέον, φαίνεται ότι οι άνθρωποι που ζούνε σε περισσότερο ρυπασμένες πόλεις διατρέχουν υψηλό κίνδυνο πρόωρου θανάτου σε αντίθεση με κατοίκους λιγότερο ρυπασμένων περιοχών, συμπέρασμα το οποίο προκύπτει ύστερα από δύο επιδημιολογικές μελέτες που δημοσίευσε ο οργανισμός American Cancer Society και το πανεπιστήμιο Harvard.
Στη Βρετανία το Expert Panel on Air Pollutants σε έναν απολογισμό τον οποίο δημοσιοποίησε κάνει λόγο για 2/10.000 θανάτους Βρετανών ετησίως οι οποίοι οφείλονται στα PM10 σωματίδια. Ανάλογες μελέτες έχουν γίνει και στην Ελλάδα οι οποίες αποδεικνύουν την επιβάρυνση της υγείας του ανθρώπου από τη σωματιδιακή ρύπανση.
Επιδημιολογικές έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα δείχνουν πώς οι κάτοικοι των σοβαρά επιβαρυμένων από τη ρύπανση περιοχών πεθαίνουν κατά πλειοψηφία από καρκίνους και καρδιαγγειακά προβλήματα. Αυτό έδειξε έρευνα του εργαστηρίου Υγιεινής και Επιδημιολογίας κατά την περίοδο 1982-1994.
Το τμήμα Μηχανολόγων και Αεροναυπηγών του Πανεπιστημίου Πατρών σε μια μελέτη που διεξήγαγε την περίοδο 1990 -1992 έδειξε ότι υπάρχει αύξηση στα περιστατικά των παιδιών με αναπνευστικά προβλήματα που επισκέπτονται το Τζάνειο νοσοκομείο τις ημέρες όπου οι τιμές των ρύπων στον Πειραιά είναι αυξημένες. Η μελέτη συμπεραίνει ότι υπάρχει άμεση επίδραση των ρύπων στα περιστατικά με αναπνευστικά προβλήματα.
ΧΕΙΡΟΝΟΜΙΑ – ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ


ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΑΜΠΝΤΟΥΛΑΧ ΟΤΣΑΛΑΝ – Rise Up 4 Rojava(pics)

Στις 15/12/2023, 5 Κούρδοι πολιτικοί πρόσφυγες που αναγκάστηκαν να ζητήσουν άσυλο στην Ελλάδα ως αποτέλεσμα του εντεινόμενου τουρκικού φασισμού στο Κουρδιστάν, ξεκινήσαν εκ περιτροπής απεργία πείνας στο προαναχωρησιακό Κέντρο Κράτησης Αλλοδαπών Ξάνθης, με την πρόθεση με την κίνηση τους αυτή να καταδικάσουν τη συνεχιζόμενη απομόνωση του Αμπντουλάχ Οτσαλάν.

Μέσω αυτής της δράσης, επέλεξαν να ενώσουν τις φωνές τους με τους συντρόφους/ισσες Κούρδους/ισσες αγωνιστές/τριες σε 104 φυλακές σε όλη την Τουρκία και το Κουρδιστάν που βρίσκονται σε απεργία πείνας από τις 27/11/2023, απαιτώντας τον τερματισμό της απομόνωσης του ηγέτη του κουρδικού λαού Αμπντουλάχ Οτσαλάν, ο οποίος κρατείται στις φυλακές τύπου F του Ιμραλί.

Η απεργία πείνας θα συνεχιστεί μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου 2024.

**

Ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν, ηγέτης του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν PKK, και του Κουρδικού Κινήματος Ελευθερίας, βρίσκεται εδώ και 25 χρόνια αιχμάλωτος σε πλήρη απομόνωση στο νησί ϕυλακή του Ιμραλί.

Το 1998, ο Οτσαλάν, παρά τον τεράστιο κίνδυνο που αποτελούσε για τον ίδιο αυτή η επιλογή, αποφάσισε να εγκαταλείψει τη Συρία οπού διατηρούσε τη βάση του για να ζητήσει πολιτικό άσυλο στην Ευρώπη. Δεν επέλεξε να φυγαδευτεί στα εδάφη του Κουρδιστάν γιατί ήξερε πως οι εχθροί του δεν θα δίσταζαν να αιματοκυλίσουν όλη την περιοχή στην προσπάθεια αναζήτησης του. Παράλληλα θεωρούσε ότι μέσω της διπλωματίας και των διεθνώς αναγνωρισμένων θεσμών θα γινόταν ευρέως γνωστό το ζήτημα της γενοκτονίας του κουρδικού λαού και της αντιαποικιοκρατικής – αντιιμπεριαλιστικής αντίστασης των αντάρτικων δυνάμεων.

O Οτσαλάν ήρθε στην Ελλάδα στις 9 Οκτωβρίου του 1998, όμως, το ελληνικό κράτος υπό την κυβέρνηση Σημίτη δεν τον δέχεται και αρχίζει μια περιπλάνηση σε μια σειρά κρατών που του αρνούνται κατηγορηματικά πολιτικό άσυλο και ξαναβρίσκεται στην Ελλάδα όπου εκδιώχνεται. Kαι πάλι περιπλανιέται σε μια σειρά από κράτη που του αρνούνται την είσοδο. Ξαναγυρίζει στην Ελλάδα και στη συνέχεια πετάει προς την Κένυα αυτήν τη φορά ως άτυπος κρατούμενος, με την συνοδεία πρακτόρων της ΕΥΠ. Εκεί -όντας στην ελληνική πρεσβεία-, η ελληνική κυβέρνηση τον εξαπατά και τον παραδίδει στα χέρια πρακτόρων οι οποίοι τον οδηγούν στην Τουρκία, μετά από συνεργασία των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, του Ισραήλ, της Τουρκίας και της Ελλάδας. Έκτοτε ο Οτσαλάν βρίσκεται απομονωμένος στο νησί ϕυλακή Ιμραλί.

Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία να μπούμε σε ιστορικές λεπτομέρειες που είναι λιγότερο ή περισσότερο γνωστές ούτε να σταθούμε στα ονόματα που πρωταγωνίστησαν στην υπόθεση της αιχμαλωσίας του Οτσαλάν. Οι πρωταγωνιστές της εποχής εκείνης φρόντισαν ώστε να παραχαράξούν ή να αλλοιώσουν την ιστορία ώστε να εξυπηρετήσουν τις δικές τους σκοπιμότητες και τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, χωρίς να διστάζουν να αμαυρώσουν το προφίλ ενός επαναστάτη που με ανιδιοτέλεια έχει αφιερώσει όλη τη ζωή του στον σκοπό της απελευθέρωσης.

Στην υπόθεση της αιχμαλωσίας του Οτσαλάν γίνετε για άλλη μια φορά εμφανές ότι τα κράτη παρά τους μεταξύ τους ανταγωνισμούς, πάντα θα συμμαχούνε για την καταστολή των επαναστατικών κινημάτων. Η Ελλάδα και η Τουρκία ενώ δε διστάζουν να προετοιμάζουν συνεχώς τους λαούς τους για έναν πιθανό μεταξύ τους πόλεμο για τα συμφέροντα των αφεντικών της κάθε χώρας, είναι σύμμαχοι ενάντια στα επαναστατικά κινήματα στο εσωτερικό τους. Το 1993 η Γερμανία απαγόρευσε την ύπαρξη κουρδικών σωματείων με αποτέλεσμα το κλείσιμο όλων των πολιτιστικών κέντρων των Κούρδων και την φυλάκιση και δίωξη πολλών Κούρδων ακτιβιστών. Την απόφαση αυτή ακολούθησαν πολλά από τα πιο ισχυρά ευρωπαϊκά κράτη. Το 1997 οι ΗΠΑ ενέταξαν το PKK στη λίστα με τις τρομοκρατικές οργανώσεις, ενώ αργότερα ακολούθησαν το Ηνωμένο Βασίλειο, ο Καναδάς, η Ιαπωνία, η Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία και άλλα.

Ο κουρδικός λαός, είτε στα απελευθερωμένα, από το αντάρτικο, βουνά του Κουρδιστάν, είτε στους μαχαλάδες στις κατεχόμενες από το τουρκικό κράτος πόλεις, είτε στην επαναστατημένη από το 2012 Βόρεια και Ανατολική Συρία γνωστή ως Ροζάβα, δόμησε ένα μοντέλο κοινωνικής οργάνωσης που η έμϕυλη, εθνοτική και οικονομική ισότητα και οι πολιτειακές ελευθερίες διασφαλίζονται από την άμεση συμμετοχή της κοινωνικής βάσης, το μοντέλο του Δημοκρατικού Συνoμοσπονδισμού.O Δημοκρατικός Συνομοσπονδισμός σήμερα ήδη έχει συμπεριλάβει στο επαναστατικό παράδειγμα που εδώ και 10 χρόνια λαμβάνει χώρα στα εδάφη της Βόρειας και της Ανατολικής Συρίας πλήθος άλλων λαών, Αράβων Ασσυρίων, Τουρκμένων, Αλεβιτών, και άλλων, ενώ αποτελεί πρόταση για την επίλυση των ζητημάτων που απασχολούν τη μέση Ανατολή ευρύτερα. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι η εξέγερση στο Ιράν είχε ως κεντρικό σύνθημα το Jin, Jiyan, Azadi (Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία). Ένα σύνθημα βγαλμένο από το κουρδικό κίνημα ελευθερίας που εκφράζει απόλυτα την ιδεολογία της γυναικείας απελευθέρωσης σε όποιο σημείο του πλανήτη και αν αυτή ξεσπά με την πυγμή της αγανακτισμένης αξιοπρέπειας.
Minas
Minas Blns
Για το επαναστατικό αυτό παράδειγμα σημαντικό ρόλο έπαιξε μια πλούσια σειρά από τόμους, που έχουν πλέον μεταφραστεί σε 16 γλώσσες, στις οποίες ο πολιτικός κρατούμενος Α. Οτσαλάν, μέσα απ’ την φυλακή, αναπτύσσει την επαναστατική του θεωρία για την ριζοσπαστική δημοκρατία· τον Δημοκρατικό Συνομοσπονδισμο.

Ο Οτσαλάν, στο 75ο έτος της ηλικίας του είναι έγκλειστος 25 χρόνια σε ένα νησί φυλακή, ως ο μοναδικός κρατούμενος. Η τελευταία επίσκεψη των δικηγόρων του ήταν το 2019 και η τελευταία ολιγόλεπτη συνομιλία με τον αδερφό του ήταν πριν από περίπου 2 χρόνια. Έκτοτε δεν υπάρχει καμία ένδειξη ζωής.

Η ελληνική κυβέρνηση, όπως και όλες οι υπόλοιπες κυβερνήσεις της Ευρώπης που επι δεκαετίες στέκονται αμέτοχες και προσποιούνται ότι δεν βλέπουνε την κοινωνική πολιτιστική γλωσσική αλλά και φυσική εξόντωση του κουρδικού λαού από το κράτος της τουρκίας, είναι συνένοχη στο έγκλημα αυτό. Το ίδιο ισχύει και για όλους τους διεθνείς δεσμούς που υποτίθεται ότι παρακολουθούν και διασφαλίζουν την τήρηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, η οποίες μηλιά δεν έχουν βγάλει για τα παράνομα χημικά αέρια που χρησιμοποιεί το κουρδικό κράτος εναντίον των Κούρδων ανταρτών, την εισβολή και εισβολή και κατοχή περιοχών της αυτόνομης διοίκησης Βόρειας και Ανατολικής Συρίας, τους καθημερινούς βομβαρδισμούς με drones, τη στοχευμένη καταστροφή υποδομών που είναι αναγκαίες για την επιβίωση των πολιτών, ή την απροσχημάτιστη δολοφονία Κούρδων αγωνιστών σε χώρες της Ευρώπης, αλλά και για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων και της Απάνθρωπης ή Ταπεινωτικής Μεταχείρισης ή Τιμωρίας (CPT) η οποία δεν έχει πράξει τίποτα για την άρση της απολύτως παράνομης απομόνωσης του Οτσαλάν, παρότι η απομόνωση είναι ένα διεθνώς αναγνωρισμένη μορφή βασανιστηρίου.

Από τον Οκτώβριο του 2023 έχει ξεκινήσει να πραγματοποιείται σε ολόκληρο τον κόσμο η καμπάνια Διεθνούς Αλληλεγγύης “Λευτεριά στον Αμπντουλάχ Οτσαλάν”, πρώτη στάση της οποίας ήταν οι συγχρονισμένες Συνεντεύξεις Τύπου σε 46 πόλεις σε ολόκληρο τον κόσμο, τον Οκτώβριο και δεύτερη η “Διεθνής Μέρα Βιβλίων Οτσαλάν 2023” το Δεκέμβριο.

Είναι καιρός να βγάλουμε από τη λήθη την πραγματική ιστορία που δεν είναι άλλη από την ιστορία για την ελευθερία των καταπιεσμένων. Ο Οτσαλάν είναι αιχμάλωτος επειδή είναι ο ιδεολογικός καθοδηγητής ενός κόμματος το οποίο κατάφερε να εμπνεύσει και να κινητοποιήσει ένα τεράστιο κομμάτι του κουρδικού λαού να αντισταθεί και να πολεμήσει την αποικιοκρατία, τον φασισμό και τον ιμπεριαλισμό, εδώ και 47 χρόνια.

Ο αγώνας για την απελευθέρωση του πολιτικού κρατούμενου Οτσαλάν είναι μια πράξη αλληλεγγύης προς, τον καταπιεσμένο κουρδικό λαό, το αντάρτικο στα βουνά του Κουρδιστάν, την επανάσταση στη Ροζάβα ΒΑ Συρία.

ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗΣ ΣΤΟ ΙΜΡΑΛΙ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΑΜΠΝΤΟΥΛΑΧ ΟΤΣΑΛΑΝ

BÎJI BERXWEDANA ZINDANAN | ΖΗΤΩ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ

Η ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙ ΤΙΣ ΔΙΑΚΡΑΤΙΚΕΣ ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ

Rise Up 4 Rojava



ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΠΑΥΣΙΛΥΠΟΥ!

Εδώ και μερικούς μήνες, η Δημοτική Αρχή έχει ανακοινώσει τα σχέδια «ανάπλασης» του Παυσιλύπου, του μεγαλύτερου πάρκου-άλσους της Καρδίτσας και του πιο σημαντικού ιστορικά τοπόσημου της πόλης. Σύμφωνα με ομάδα επιστημόνων που πήρε την πρωτοβουλία να διερευνήσει τα εν λόγω σχέδια και της οποίας οι επισημάνσεις και εκτιμήσεις των επιπτώσεων μας βρίσκουν σύμφωνους, η προμελέτη που δημοσιεύτηκε έγινε σε ανησυχητικά σύντομο διάστημα, χωρίς διαβούλευση, ως οφειλόταν, «για να μη χαθεί η χρηματοδότηση», όπως επικαλείται η Δημοτική Αρχή. Προκύπτουν, επομένως, σοβαρές και ποικίλων διαστάσεων ενστάσεις για την τόσο εκτεταμένη παρέμβαση, η οποία ακυρώνει το Παυσίλυπο που ξέρουμε και κατασκευάζει ένα άλλο αστικό πάρκο στη θέση του, διατηρώντας μόνο το κτήριο του αναψυκτηρίου.
Οι θιγόμενες ανάγκες μας: Το Παυσίλυπο είναι ένας ζωντανός δημόσιος χώρος και καλύπτει πολλαπλές ανάγκες μικρών και μεγάλων. Η επικείμενη «ανάπλαση» δεν πρόκειται να εξυπηρετήσει κάτι περισσότερο, ίσα-ίσα. Με βάση την προμελέτη, ανάμεσα σε όσα σχεδιάζονται, συμπεριλαμβάνεται και η διάσπαση του χώρου της πλατείας από το πάρκο, η οποία θα καταλήξει σε δύο διαδρόμους και θα διαχωρίζεται με σιδερένιες πέργκολες αμφιβόλου αισθητικής, ενώ οι χρήσεις που προτείνονται στα δύο μικρά κτίσματα, με προσθήκες γυάλινων και άλλων κατασκευών υποθάλπουν επέκταση τραπεζοκαθισμάτων στο πάρκο, με αποτέλεσμα να δοθούν κι άλλα τμήματα του Παυσιλύπου σε καταστήματα. Ας σημειωθεί ότι η Δημοτική Αρχή δεν ελέγχει συνειδητά ούτε τη σημερινή παράνομη επέκταση των τραπεζοκαθισμάτων σε πλατείες και πεζοδρόμους. Σημαντικότατη όμως παράλειψη είναι ότι δεν ασχολήθηκε με τη σύνδεση του πάρκου με την πόλη και το νέο Δημαρχείο. Μια είσοδος στην ανατολική πλευρά, αδύναμη εντελώς, και ένας κύριας κυκλοφορίας δρόμος ανάμεσα δεν αποτελούν σύνδεση. Η διάσχιση του πάρκου από δύση σε ανατολή δεν εξυπηρετεί ζωτικές ανάγκες των πολιτών. Χρειάζονται σοβαρές πολεοδομικές μελέτες για να λειτουργήσει σωστά η πόλη και όχι μεμονωμένες επιλογές, που μόνο νέα προβλήματα θα επιφέρουν. Και μολονότι η Καρδίτσα χρειάζεται περισσότερους ελεύθερους κοινωνικούς χώρους, ενώ ιστορικής αξίας δημόσιοι χώροι πεθαίνουν ασυντήρητοι χρόνια τώρα, αποφασίζεται η παραμόρφωση και η τσιμεντοποίηση του μεγαλύτερου και πιο πολυσύχναστου δημόσιου χώρου-πνεύμονα της πόλης!
Οι αλόγιστες δαπάνες: Παράλληλα, το κόστος των 8 εκατομμυρίων ευρώ ξεπερνά τα όρια, γεγονός που παραπέμπει σε μελέτη σκοπιμότητας… και μάλιστα σε μια περίοδο που τα περίχωρα της πόλης και τα χωριά του κάμπου έχουν καταστραφεί, με σημαντικές επιπτώσεις στην οικονομία ολόκληρου του νομού. Επιπλέον, στον σχεδιασμό εμπεριέχεται και η εισαγωγή υδάτινων στοιχείων στον χώρο του πάρκου, ενώ, όπως αναφέρεται στην τεχνική έκθεση, κάποια έργα θα μείνουν μισά και στην πορεία είναι βέβαιο ότι αυτές οι «ευαίσθητες», δυσκολοσυντήρητες και δαπανηρότατες κατασκευές θα δείχνουν σύντομα βρώμικες, παρατημένες και πολυκαιρισμένες.
Η εμπειρία και στη δική μας και σε άλλες πόλεις δείχνει ότι ειδικά τα σιντριβάνια εγκαταλείπονται πολύ γρήγορα, ενώ ο Δήμος επικαλείται την αδυναμία να προσφέρει τους πόρους για τη συντήρηση ιστορικών δημόσιων κτηρίων και χώρων, ακόμη κι αν έχουμε δυσανάλογα αυξημένα δημοτικά τέλη.
Το επαπειλούμενο φυσικό περιβάλλον: Σε μια εποχή που το πράσινο και τα δέντρα αποκτούν όλο και μεγαλύτερη προτεραιότητα, καθώς πραγματοποιούνται όλο και περισσότερες παρεμβάσεις σε πάρκα στις πόλεις μας ή στα βουνά τα οποία σχεδιάζουν να γεμίσουν με ανεμογεννήτριες – με πρόσχημα πάντα τη βιωσιμότητα και την ανάπτυξη – η προμελέτη φέρνει πολύ τσιμέντο, δάπεδα, ζαρντινιέρες διασκορπισμένες παντού, που αποκόπτουν τη συνέχεια και την ηρεμία που προσφέρει το πράσινο. Το πράσινο, αντί να είναι ελεύθερα απλωμένο στο πάρκο, οριοθετείται περιμετρικά από μεγάλου μήκους τσιμεντένια πεζούλια και μεταλλικά φύλλα μεγάλου κόστους. Οι τεράστιας έκτασης αποξηλώσεις και εκσκαφές θα επιφέρουν ανεπανόρθωτες βλάβες στο ριζικό σύστημα των δένδρων. Στον χώρο της παιδικής χαράς, η προμελέτη τοποθετεί σιντριβάνια μεγάλης αναλογικά έκτασης, πράγμα που σημαίνει ότι είτε μικραίνει την παιδική χαρά είτε κόβει δέντρα.
Οι αμφισβητούμενες διαδικασίες: Μια ομάδα μηχανικών αλλάζει το μεγαλύτερο πάρκο-άλσος της Καρδίτσας και δεν συμπεριλαμβάνει γεωτεχνική μελέτη και έγγραφη βεβαίωση από τους αρμόδιους επιστήμονες (γεωπόνο, δασολόγο). Η Δασική Υπηρεσία δεν ερωτήθηκε. Η προμελέτη δεν ακολουθεί τις νόμιμες περιβαλλοντικά διαδικασίες.
Η επίθεση στα κοινωνικά δικαιώματα: Τις τελευταίες δεκαετίες, βρίσκονται σε εξέλιξη κρίσιμες αλλαγές στη χρήση, τη λειτουργία και τα χαρακτηριστικά του δημόσιου χώρου. Οι αλλαγές αυτές αποτελούν αντανάκλαση των νέων εργασιακών σχέσεων και των συνεπακόλουθων μορφών οργάνωσης της καπιταλιστικής κοινωνίας. Σήμερα, η αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης υποτάσσεται βαθύτερα και για όλη τη ζωή του εργαζομένου στις ανάγκες του κέρδους. Έτσι, οι δημόσιες υποδομές και οι κοινωνικές υπηρεσίες μετατρέπονται σε πεδίο καπιταλιστικής κερδοφορίας, ενώ η πόλη και οι δημόσιοι χώροι γίνονται αντικείμενα καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Τα τελευταία χρόνια επιχειρείται κλιμάκωση όλης αυτής της διαδικασίας, στην οποία το κεφάλαιο εντάσσει όλη την ανθρώπινη ζωή. Ο δημόσιος χώρος, το νερό, ο αέρας, η θάλασσα γίνονται εμπορεύματα και δεν θεωρείται πλέον αυτονόητο ότι θα διατίθενται ελεύθερα στον λαό. Ιδιαίτερα, μέσα στην περίοδο της κρίσης, είδαμε να προωθείται η άνευ όρων λεηλασία των δημόσιων αγαθών, των κοινωνικών υποδομών, της γης αλλά και των φυσικών στοιχείων που συνδέονται μαζί της, εμπεδώνοντας μία ιστορικής σημασίας μεταλλαγή στο αναπτυξιακό μοντέλο, με κύριο στόχο την ενίσχυση του μεγάλου κεφαλαίου και της επιχειρηματικής κερδοφορίας μέσα από τη διασφάλιση νέων επενδύσεων.
Με πρόσχημα την «προσαρμογή» και την «ανθεκτικότητα» απέναντι στην περιβαλλοντική κρίση, προωθείται το «πρασίνισμα» των αστικών περιοχών μέσα από αστικές «αναπλάσεις» ή από την ιδιωτική αξιοποίηση μέχρι τώρα εγκαταλελειμμένων δημόσιων και ελεύθερων χώρων. Μία τέτοια προσέγγιση αγνοεί τις συνεπαγόμενες χωρικές διαφοροποιήσεις και τις κοινωνικές επιπτώσεις, ενώ την ίδια στιγμή δημιουργείται ένα ακόμη πεδίο όπου η περιβαλλοντική κρίση μετατρέπεται σε επενδυτική και επιχειρηματική ευκαιρία.
Οι δημόσιοι χώροι, τόσο οι τεχνητά διαμορφωμένοι όσο και οι φυσικοί ελεύθεροι, αποτελούν στοιχεία του αστικού χώρου, που είναι ζωτικά για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων στις πόλεις, η οποία ωστόσο θυσιάζεται από πολιτικές επιλογές όλων των αστικών κυβερνήσεων τοπικού και κεντρικού κράτους μέχρι σήμερα. Σε πολύ μεγάλο βαθμό, εδώ και δεκαετίες οι ελεύθεροι χώροι στιγματίζονται κυρίως από εγκατάλειψη, η οποία έρχεται να λειτουργήσει προς όφελος της περίφημης μελλοντικής «αξιοποίησής» τους από επιχειρηματικούς φορείς και ιδιωτικές επενδύσεις, όπως έγινε και με το αναψυκτήριο του Παυσιλύπου. Κατόπιν της «αξιοποίησης», οι περίοικοι εκτοπίζονται εξαιτίας της ακραίας αύξησης των ενοικίων, ενώ εντείνεται η αστυνομοκρατία.
Συνολικά, οι προωθούμενες πολιτικές και παρεμβάσεις διαμορφώνουν μία νέα εικόνα της πόλης που είναι πιο δυσλειτουργική, πιο άνιση και πιο ταξικά πολωμένη.
Η σημασία των ελεύθερων κοινωνικών χώρων: Οι ελεύθεροι κοινωνικοί χώροι διαχρονικά προσφέρουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο οι πολίτες δρουν, δημιουργούν, χαλαρώνουν, ψυχαγωγούνται, διασκεδάζουν, κοινωνικοποιούνται, έρχονται σε επαφή με το φυσικό στοιχείο και με τους συμπολίτες και αλληλεπιδρούν. Οι ελεύθεροι κοινωνικοί χώροι ανήκουν στην κοινωνία, η προστασία τους από τα σχέδια κράτους-κεφαλαίου αποτελεί υποχρέωση όλων μας και η διατήρησή τους γύρω από τις δικές μας ανάγκες κατοχυρωμένο κοινωνικό μας δικαίωμα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε τη σημασία τους ιδιαίτερα κατά την περίοδο της πανδημίας, όπου η αξία και η χρησιμότητά τους αναθεωρήθηκε και επαναπροσδιορίστηκε από μεγάλα τμήματα της λαϊκής πλειοψηφίας, καθώς σημειώθηκε αισθητή αύξηση της χρήσης και της επισκεψιμότητας τόσο των πλατειών, όσο και των ελεύθερων χώρων πρασίνου, οι οποίοι αποτέλεσαν σημεία κοινωνικής συνάντησης και εκτόνωσης μέσα στο αστικό τοπίο.
Η παρέμβαση στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο του Παυσιλύπου έχει χαρακτήρα εξωραϊσμού και βασικό στόχο την αναμόρφωσή του στις επιταγές της τουριστικής ανάπτυξης και της προσέλκυσης επενδύσεων. Η πολιτική της προωθεί κατά βάση έργα βιτρίνας που εξυπηρετούν αποκλειστικά εργολάβους και καταχραστές δημοσίου χρήματος, επιφέροντας ένταση της φτώχειας και των κοινωνικών ανισοτήτων. Στον βαθμό που οι σύγχρονοι μετασχηματισμοί της αστικοποίησης παίζουν κεντρικό ρόλο στην αναπαραγωγή του ίδιου του καπιταλισμού, η διεκδίκηση εναλλακτικών τρόπων με τους οποίους δημιουργούνται και αναδημιουργούνται οι γειτονιές και οι πόλεις μας δεν μπορεί παρά να έχει αντικαπιταλιστικά χαρακτηριστικά. Σε αυτό το πλαίσιο, η συλλογική αντίσταση των κατοίκων στα παραπάνω σχέδια επιβάλλεται ως η μόνη αναγκαία απάντηση στην υλοποίηση αυτών των δυστοπικών σχεδιασμών.
– Δίκτυο Αλληλεγγύης και Αγώνα Καρδίτσας – Για υγεία, ζωή και ελευθερία –


Προβολή του ντοκιμαντέρ «Αστυνομική Βία και Ψυχικό Τραύμα» στον Ε.Κ.Χ Αλτάι

Την Πέμπτη 21/12 φιλοξενούμε το ντοκιμαντέρ «Αστυνομική Βία και Ψυχικό Τραύμα». Το ντοκιμαντέρ αυτό συνομιλεί με τη ρωγμή που αφήνει το ψυχικό τραύμα της αστυνομικής βίας μέσα από τις ιστορίες που συντάραξαν την ελληνική κοινωνία.Οι οικογένειες του Κώστα Φραγκούλη και του Νίκου Σαμπάνη οι οποίοι εκτελέστηκαν εν ψυχρώ από ένστολους της ΕΛΑΣ, ο πατέρας του Βασίλη Μάγγου που βασανίστηκε από τις αστυνομικές αρχές στον Βόλο καθώς και επιζώντες από την αστυνομική αυθαιρεσία καταθέτουν το βίωμα, το πένθος τους και την ανάγκη για απόδοση δικαιοσύνης.Στη διαδρομή της εξιστόρησης της μνήμης τους, πλαισιώνονται από επιστήμονες που φωτίζουν πολύπλευρα τις πτυχές του τραύματος στο οποίο υποβλήθηκαν βίαια.Θα ακολουθήσει συζήτηση με τη δημιουργό του ντοκιμαντέρ, τη δημοσιογράφο Χρύσα Λύκου, τον Ούτσε Οκόμπα και τον Γιώργο Μ. Ο Ούτσε, είναι γείτονας, αφρικανικής καταγωγής, τυφλός μετανάστης που έχει δεχθεί κατ’ εξακολούθηση εξευτελιστική και βίαιη μεταχείριση από τους βασανιστές της ΔΕΛΤΑ. Ο Γιώργος είναι σύντροφος, συλληφθείς της αντιφασιστικής μοτοπορείας στις 30/9/2012, που είχε δεχθεί την επίθεση της αστυνομίας, η οποία προχωρησε σε πολλές συλλήψεις και σε βασανισμούς των συλληφθέντων.Στην προβολή και στην κουβέντα που θα ακολουθήσει, θα παρευρεθεί και ο κος Γιάννης Μάγγος.

 

Η ιστορία του Ούτσε Οκόμπα έτσι όπως την κατέγραψε το Copwatch.gr.

 



Παρέμβαση εργαζομένων και ειδικών, που εξηγούν πώς το κυβερνητικό σχέδιο απειλεί με πλήρη διάλυση ευρύτερα τη Δημόσια Υγεία(Vid)

Το βίντεο που θα μάθεις τα πάντα για τη διάλυση σε Ψυχική Υγεία και Απεξάρτηση!

Βαρύτατο πλήγμα στην Ψυχική Υγεία και την Απεξάρτηση, αλλά και ευρύτερα στη Δημόσια Υγεία, αποτελεί το κυβερνητικό νομοσχέδιο, με το Δίκτυο Δράσης Κοινωνικών Λειτουργών Ελλάδας να παρεμβαίνει μέσω βίντεο για να ενημερώσει σχετικά.

Μετατρέπουν την υγεία από κοινωνικό δικαίωμα σε υπηρεσίες με επίκεντρο το κέρδος»

Το υπουργείο με αυταρχικό τρόπο θέλει να περάσει το νομοσχέδιο που θα καταργήσει τη φιλοσοφία του “18 ΑΝΩ” και θα διαλύσει την Ψυχική Υγεία και την Απεξάρτηση, καθώς  υπονομεύει τις τρεις αρχές στην Ψυχική Υγεία: την τομεοποίηση, τη συνέχεια στη θεραπεία και την προσβασιμότητα, επισημαίνουν.

Όπως εξηγούν στο βίντεο: “Δεν ήταν ένας κεραυνός εν αιθρία. Mετά από την Covid-19, παρά την τρομερή αύξηση των προβλημάτων ψυχικής υγείας, είδαμε στην Ελλάδα μια σειρά από νομοθετήσεις που στην πραγματικότητα κάνουν δύο πράγματα:

  • Από τη μία πλευρά βλέπουμε να μετατρέπουν την υγεία από ένα κοινωνικό δικαίωμα σε υπηρεσίες που στο επίκεντρο έχουν το κέρδος, εκχωρώντας τις στην πραγματικότητα στους ιδιώτες,
  • και ταυτόχρονα παρατηρούμε μία ραγδαία βιολογικοποίηση αυτών των υπηρεσιών, που θέτουν στο επίκεντρο όχι όπως θα έπρεπε τον άνθρωπο ως όλον, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις το φάρμακο”.