ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΣΦΥΚΤΙΚΟ ΚΛΟΙΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΣΤΕΡΕΙ ΑΝΑΣΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΝΕΚΡΩΝΕΙ ΤΙΣ ΥΠΑΡΞΕΙΣ ΜΑΣ – ΠΟΡΕΙΑ 8 ΜΑΡΤΗ(ΑΚ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ)

Μέρα με τη μέρα απαριθμούμε ολοένα και περισσότερες γυναίκες, θηλυκότητες και τρανς άτομα ανά τον κόσμο που δίνουν την δική τους μάχη απέναντι σε πατριαρχικές και εξουσιαστικές συμπεριφορές στις διαπροσωπικές τους σχέσεις, στην δουλειά τους, στο σπίτι τους και στους δρόμους. Από τις πορείες για τις γυναικοκτονίες και τους βιασμούς από δυνάμεις καταστολής στην Λατινική Αμερική μέχρι και την εμφάνιση και άνθιση του #MeToo εν μέσω εγκλεισμού την περίοδο της πανδημίας και του εξεγερσιακού φεμινιστικού αγώνα στο Ιράν με κεντρικό σύνθημα “Γυναίκα-Ζωή-Ελευθερία”, είναι εμφανές πως θηλυκότητες διεκδικούν τον χώρο τους και την ελευθερία τους, για μια ζωή δίχως φόβο και καταπίεση.
Στην εγχώρια πραγματικότητα, ενώ διεκδικούμε ανάσες ελευθερίας και μέσα απο καθημερινούς αγώνες απαιτούμε τον κοινό μας χώρο ώστε να μπορούμε να συνυπάρξουμε ελεύθερα, κυριαρχεί η εξής συνθήκη: ολόκληρα κυκλώματα μαστροπείας μεταναστριών και ανηλίκων συγκαλύπτονται απο Κράτος και καθεστωτικά ΜΜΕ, συνδικαλιστής μπάτσος να δίνει συμβουλές σε γυναικοκτόνους μπας και “πέσουν στα χαμηλά”, γυναικοκτονίες βαπτίζονται ως «εγκλήματα πάθους», φεμινιστικές πορείες καταστέλλονται από το κράτος, ποινές “χάδια” αποδίδονται σε (παιδο)βιαστές ή αθωώνονται, γυναίκες βιάζονται μέσα σε αστυνομικά τμήματα, γίνονται παρενοχλήσεις στους χώρους εργασίας, τρανς άτομα βιώνουν ρητορική μίσους και τον αποκλεισμό, ακόμα και στα νοσοκομεία, ενώ ταυτόχρονα αντιμετωπίζουν τον τρανσφοβικό οχετό της ελληνικής κοινωνίας. Ψηφίζεται το νομοσχέδιο της υποχρεωτικής συνεπιμέλειας από το κράτος και η εκκλησία σπέρνει τον σκοταδισμό ρητορεύοντας πως η άμβλωση είναι πράξη εγκληματική. Κι αυτά είναι λίγα μόνο ενδεικτικά παραδείγματα της καθημερινότητας που βιώνουμε ως γυναίκες ,θηλυκότητες, τρανς και μη δυαδικά άτομα μέσα στον πατριαρχικό ζόφο της κοινωνίας αυτής.
Για αυτούς, λοιπόν, και για άλλους χίλιους λόγους η αντίσταση απέναντι στο πατριαρχικό εξουσιαστικό σύστημα και η συλλογικοποίηση των αναγκών μας στις γειτονιές μας και στις κοινότητες μας είναι μονόδρομος. Ας συνειδητοποιήσουμε πως ενωμένες/α μπορούμε να κάνουμε πολλά, να δημιουργήσουμε, να αλληλοστηριχθούμε, και να βοηθήσουμε η μία το άλλο.
Αντιλαμβανόμαστε την χρησιμότητα που μπορεί να έχει μια καταγγελία, ωστόσο δεν μπορούμε να επαναπαυόμαστε σε αυτό, ούτε να θεωρούμε πως έτσι θα τσακίσουμε την πατριαρχία καθώς αναγνωρίζουμε πως τα δικαστήρια σε αρκετές περιπτώσεις αποτελούν έναν αφιλόξενο χώρο για εμάς. Πολλές από εμάς, επίσης, έχουμε έρθει αντιμέτωπες με τον υποτιμητικό τρόπο που μας αντιμετωπίζει η αστυνομία σε περιπτώσεις καταγγελίας αλλά και με την αρχειοθέτηση καταγγελιών που ξαφνικά εξαφανίζονται ή, πιο συγκεκριμένα, απαξιώνονται. Η δημιουργία ισχυρού δικτύου-κοινότητας-αντίστασης στις γειτονιές μας θα πρέπει να είναι ο μοναδικός σκοπός καθώς  ό,τι έχουμε στην πραγματικότητα είναι η μία την άλλη. Αναγκαία είναι επίσης η άμεση δημιουργία οριζόντιων και αυτοοργανωμένων δομών σε επίπεδο γειτονιάς, που θα σέβεται τα έμφυλα χαρακτηριστικά μας και θα μας αγκαλιάζει όλες/α, στηρίζοντας έμπρακτα τα επιζώντα και τα θύματα έμφυλης/ενδοοικογενειακής βίας.
Ας αμφισβητήσουμε συλλογικά τα κατάλοιπα που μας διέπουν και ας διεκδικήσουμε τους δικούς μας όρους, δυναμώνοντας τις αντιστάσεις μας ενάντια σε κάθε εξουσιαστική λογική που προσπαθεί να επιβληθεί στα σώματα μας ώστε να κατακτήσουμε έναν κοινό τόπο όπου όλα θα είμαστε απαλλαγμένα από κάθε μορφή πατριαρχικής εξουσίας που μας εξουθενώνει καθημερινά. Συναντιόμαστε, λοιπόν, στους δρόμους, στις πλατείες και στις γειτονιές όλες και όλα μαζί για να τσακίσουμε τα θεμέλια της πατριαρχίας και του εξουσιαστικού συστήματος που την συντηρεί, το ένα δίπλα στην άλλη. Γιατί δεν μπορεί να υπάρξει κοινός τόπος αν δεν τον δημιουργήσουμε εμείς εκεί που πρέπει: Στους δρόμους!
Κάλεσμα για φεμινιστική πορεία 08/03 στις 18.00 Καμάρα
ΟΛΕΣ/Α ΜΑΖΙ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ
ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΜΕΤΡΑΝΕ
*Στηρίζουμε τα φεμινιστικά μπλοκ*
Αντιεξουσιαστική Κίνηση Θεσσαλονίκης


ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Κατάληψη πραγματοποιήθηκε στο Δημαρχείου Ιωαννίνων από την Πρωτοβουλία Ενάντια στα Ιδιωτικά Πανεπιστήμια. Καλούμε τον κόσμο να πλαισιώσει την κατάληψη. Λέμε όχι στα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Απαιτούμε να μην υπάρξει, καμία συγκάλυψη του κρατικού εγκλήματος των Τεμπών.
10 100 1000αδες ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ
Πρωτοβουλία Ενάντια στα Ιδιωτικά Πανεπιστήμια


Παρέμβαση στο γραφείο της υφυπουργού Μαρίας Κεφάλα, κατά την διάρκεια της γενικής απεργίας 28/02-Χειρονομία – Αντιεξουσιαστική Κίνηση (Video)

Στις 28 Φεβρουαρίου, ημέρα της πανελλαδικής απεργίας, αποφασίζουμε να πραγματοποιήσουμε παρέμβαση στο πολιτικό γραφείο της υφυπουργού της νέας δημοκρατίας Μαρίας Κεφάλα (η οποία σε ημέρα γενικής απεργίας είχε το θράσος να έχει ανοιχτό γραφείο, θεωρώντας μάλλον ότι δεν την αγγίζει κανείς), αναρτώντας πανό, βάφοντας με κόκκινο χρώμα την πινακίδα του γραφείου και πετώντας τρικάκια (χωρίς τον παραμικρό τραυματισμό ή τρομοκράτηση σε βάρος των εργαζομένων). Αφορμή, η συμπλήρωση ενός χρόνου από την κρατική δολοφονία των Τεμπών, η οποία μέτρησε 57 νεκρούς, αλλά και την προσπάθεια συγκάλυψής της.

Η ίδια η υφυπουργός, με περίσσεια θράσους, σε δήλωση-ανάρτησή της, χαρακτηρίζει την παρέμβαση ως: “αναίτια, απρόκλητη και φασιστικού χαρακτήρα καταδρομική εισβολή “αγνώστων” στο πολιτικό μου γραφείο”. Απ΄ό,τι φαίνεται, για την υφυπουργό, τα 57 θύματα της κρατικής δολοφονίας και οι προκλητικές προσπάθειες συγκάλυψης από την κυβέρνηση και τα πληρωμένα (με τα χρήματα του λαού) ΜΜΕ δεν αποτελούν αρκετή αιτία για την παρέμβαση αυτή. Επιπλέον, ο χαρακτηρισμός της παρέμβασης ως “φασιστικού χαρακτήρα καταδρομική εισβολή”, πέραν του παντελώς ανιστόρητου περιεχομένου του, μας προκαλεί ένα μειδίαμα. Άραγε, τόσο εύκολα μπερδεύει τους ιδρυτές και πρωτεργάτες της παράταξής της με τους ανθρώπους που μάχονται για δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια; Αντισημίτες, χουντικοί, πολιτικά έμβρυα του δικτάτορα Παπαδόπουλου και του Καρατζαφέρη (Άδωνις, Πλεύρης, Βορίδης κλπ) υπάρχουν πολλά στο κόμμα της. Οι ναζί της Χρυσής Αυγής κι αυτοί φίλοι τους είναι, η ακροδεξιά πολυκατοικία της, έχει βρει χώρο και γι’ αυτούς.
‘Οσον αφορά τους “αγνώστους” στους οποίους αναφέρεται, της απαντάμε: ο μόνος “άγνωστος” είναι αυτός που έδωσε την εντολή να στηθεί το εργοτάξιο που καθάρισε όλα τα στοιχεία. Εμείς, άλλωστε, ποτέ δεν κρυφτήκαμε, από την πρώτη στιγμή δηλώσαμε ότι είμαστε από τη Χειρονομία Αντιεξουσιαστική Κίνηση. 20 χρόνια είμαστε στην πόλη, αυτήν θα φοβηθούμε;

Την τιμητική τους είχαν, βέβαια, αυτές τις μέρες και τα παπαγαλάκια των τοπικών ΜΜΕ, τα οποία με αφορμή την παρέμβαση, αλλά και μερικά συνθήματα τα οποία γράφτηκαν στο κτίριο της περιφέρειας κάποιες ημέρες πριν, αποφάσισαν να καταναλώσουν φαιά ουσία στο να υπογραμμίσουν τα λάθη των μπάτσων και να τονίσουν το γεγονός πως η πόλη χρειάζεται περισσότερη αστυνόμευση. Ίσως (αν τους ενδιαφέρει να λέγονται άνθρωποι) θα έπρεπε να δείξουν τον ίδιο ζήλο στο να υπογραμμίσουν, ,τουλάχιστον, τα ελλιπή μέτρα προστασίας του σιδηροδρόμου ή ακόμα καλύτερα, να καταδείξουν τους πραγματικούς υπαίτιους της κρατικής δολοφονίας.

Είναι ολοφάνερο πως οι ζωές μας δεν αξίζουν σε αυτή την δυστοπική πραγματικότητα, την οποία βιώνουμε και που όσο περνάει ο καιρός θα γίνεται ολοένα και πιο δυσβάστακτη. Παρά ταύτα, οφείλουμε να συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε στη βαρβαρότητα που μας περιβάλλει.

Ή ΕΜΕΙΣ Ή ΑΥΤΟΙ!

 

Χειρονομία – Αντιεξουσιαστική Κίνηση



H αντίσταση είναι ζωή: Κάλεσμα να σταθούμε στο πλευρό του λαού της Ροζάβα – Riseup4Rojava International (Vid)

Μετά τους εκτεταμένους βομβαρδισμούς του φασιστικού τουρκικού κράτους τον Οκτώβριο και τον Δεκέμβριο, για άλλη μια φορά, οι τουρκικές βόμβες και ρουκέτες καταστρέφουν κρίσιμες υποδομές στη Βόρεια-Ανατολική Συρία. Τα εγκλήματα πολέμου έχουν απαθανατιστεί από ρεπόρτερς για να τα βλέπουν όλοι. Τις τελευταίες 48 ώρες, περισσότερες από 50 τοποθεσίες έγιναν στόχος τουρκικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών και μαχητικών αεροσκαφών.

Δεν αισθανόμαστε την ανάγκη να σας πούμε ξανά πόση ζημιά έχει γίνει και πόσο πολύ αυτό θα βλάψει την επιβίωση των λαών της περιοχής. Γνωρίζουμε επίσης ότι δεν χρειάζεται να σας πούμε ξανά για τη βαρβαρότητα του Ερντογάν και του τουρκικού καθεστώτος AKP-MHP.

Αντίθετα, θέλουμε να σας μιλήσουμε για τους ανθρώπους που αρνούνται να υποκύψουν σε έναν βάρβαρο εχθρό. Άνθρωποι που αρνούνται να ενσωματωθούν στο καπιταλιστικό σύστημα συσσώρευσης, άνθρωποι που επιμένουν σε μια ζωή με αξιοπρέπεια, στα αρχαία τους εδάφη, σύμφωνα με τις αξίες και τον πολιτισμό τους. Θέλουμε να σας μιλήσουμε για τα παιδιά, τις μητέρες, τη νεολαία. Χιλιάδες κατέκλυσαν σήμερα τους δρόμους των πόλεων σε όλη τη βορειοανατολική Συρία για να το ξεκαθαρίσουν για άλλη μια φορά στους φασίστες εισβολείς: Δεν σας φοβόμαστε και δεν θα εγκαταλείψουμε ποτέ τα εδάφη μας!

Θέλουμε να σας μιλήσουμε για τον θρησκευτικό ηγέτη που μίλησε στη σημερινή διαδήλωση στη μικρή πόλη Dêrik και είπε: “Ακόμα κι αν καταστραφούν τα πάντα, θα αντισταθούμε. Αν χρειαστεί να τραφούμε με πέτρες, θα τραφούμε με πέτρες”.

Το πνεύμα που είδαμε σήμερα είναι ένα ξεκάθαρο σημάδι ότι οι άνθρωποι της περιοχής δεν είναι απλά θύματα της επίθεσης, αλλά ένας μαχητικός λαός- έτοιμος να υπερασπιστεί τα επιτεύγματα των επαναστάσεων του, όπως κι αν χρειαστεί.

Όταν βλέπουμε τις μαζικές καταστροφές που προκλήθηκαν μόνο τις τελευταίες 48 ώρες, θα μπορούσαμε να έχουμε την εντύπωση ότι η επανάσταση βρίσκεται σε αμυντική θέση. Όμως η πραγματικότητα είναι ακριβώς το αντίθετο: η αντίσταση έχει, από τη δράση της πρώτης Οκτωβρίου στην Άγκυρα, περάσει στην επίθεση. Το αντάρτικο στα βουνά υπερτερεί των δυνάμεων κατοχής και μπορεί να χτυπήσει στην καρδιά του τουρκικού κράτους ανά πάσα στιγμή. Σε όλο τον κόσμο, εργαζόμενες/οι, διανοούμενες/οι, κινήματα γυναικών και νεολαίας εντάχθηκαν στη διεθνή εκστρατεία για την ελευθερία του Αμπντουλάχ Οτσαλάν. Από την απεργία πείνας στα μπουντρούμια του τουρκικού κράτους μέχρι τις διαδηλώσεις και τις εκδηλώσεις στην Ευρώπη, τη Λατινική Αμερική και τις ΗΠΑ. Από τη Ροζάβα στα ελεύθερα βουνά του Κουρδιστάν. Από το Ιμραλί σε όλο τον κόσμο, ακούμε: Η αντίσταση είναι ζωή!

Οι επιθέσεις στη Ροζάβα αγνοούνται σκοπίμως από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Τα κράτη και οι διεθνείς οργανισμοί κάνουν τα στραβά μάτια. Αλλά ξέρουμε ότι αυτές και αυτοί που έχουν πραγματική σημασία θα σταθούν στο πλευρό της Rojava. Οι λαοί, οι αντιφασίστριες, οι φεμινίστριες, τα οικολογικά κινήματα, όσοι κρατούν ψηλά τις μεγαλύτερες ανθρώπινες αξίες. Εκείνες/οι που αντιμετωπίζουν οι ίδιες/οι τη γενοκτονία, είτε στην Παλαιστίνη, είτε στο Αρτσάχ, είτε στο Μπαλουχιστάν.

Είμαστε πολλές/οί και είμαστε δυνατές/οί. Βλέπουμε τις ενέργειές σας- δίνουν δύναμη και κίνητρα σε εμάς και κυρίως στους ανθρώπους της περιοχής. Κάθε πράξη έχει σημασία. Κάθε διαδήλωση, κάθε πανό, κάθε χέρι κάνει τη διαφορά.

Χωρίς αμφιβολία, η αντίσταση στη Ροζάβα θα συνεχιστεί. Και εμείς θα σταθούμε δίπλα στο πλευρό του λαού ενάντια σε όλες τις επιθέσεις. Οι επιθέσεις συνεχίζονται επίσης, και η Rojava είναι έτοιμη να αμυνθεί ενάντια σε όλες τις προσπάθειες κατάληψης των εδαφών της.Η Επανάσταση των Γυναικών, η Επανάσταση της Νεολαίας θα επικρατήσει!

Σας καλούμε να συμμετάσχετε στην αντίστασή μας στη Rojava, στη Μέση Ανατολή, στην Ευρώπη, στην Abya Yala ή όπου αλλού βρίσκεστε. Μαζί θα σταματήσουμε τις βίαιες επιθέσεις στη Ροζάβα. Μαζί θα πολεμήσουμε τον καπιταλισμό και τον φασισμό. Μαζί θα υπερασπιστούμε τις εναλλακτικές λύσεις απέναντι στο κράτος, τον καπιταλισμό και την κρίση. Μαζί θα πετύχουμε!

Riseup4Rojava International

15.01.2024

#SmashTurkishFascism

#Riseup4Rojava



ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ Πέμπτη 18/01, 12:00, Καμάρα

“Το σχέδιο “Βιβλιοθήκη”, λοιπόν, και το δίλλημα “ή με τις βαριοπούλες ή με τις βιβλιοθήκες” αντανακλά την νεοφιλελευθεροποίηση του δημόσιου χώρου, η οποία προωθείται από το ίδιο το κράτος και ενεργεί δήθεν για το δημόσιο συμφέρον. Αντανακλά τις νέες περιφράξεις που οργανώνονται για τους σκοπούς του κέρδους, τον έλεγχο της συμπεριφοράς, τον αποκλεισμό από τον κοινωνικό χώρο και το οριστικό τέλος με την έννοια του δημόσιου. Και κάθε μορφή περίφραξης έχει ως στόχο να σιωπήσει η κριτική αλλά και η οργάνωση της επιθυμίας για μία ζωή ελεύθερη.“
Μάιος 2022, Θεσσαλονίκη
Ότι δεν ολοκληρώθηκε την τελευταία 20ετία, έρχεται τώρα με το νέο νομοσχέδιο με το ειρωνικό, όπως πάντα, όνομα “Ελεύθερο Πανεπιστήμιο”. Η εντεινόμενη καταστολή και η μεταφορά ολόκληρων αστυνομικών τμημάτων μέσα στους πανεπιστήμιακούς χώρους με δήθεν αφήγημα την πάταξη κάποιας ανομίας, δεν ήταν κάτι άλλο παρά η προετοιμασία για την επιχείρηση “τακτοποίησης” του Πανεπιστημίου. Μία “απελεύθερωση” των πανεπιστημίων, έπειτα από την επιτυχία της απελευθέρωσης από την “ανομία”, που προσδοκά να παρακάμψει το άρθρο 16, με την ίδρυση και εξίσωση κολλεγίων και ξένων ιδρυμάτων. Άλλωστε ξέρουμε και από την εμπειρία στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση τι πάει να πει ιδιωτική Παιδεία και με τι κόστος από τα λεγόμενα Φροντιστήρια.
Η ολοένα και εντεινότερη σμίκρυνση της όποιας κρατικής χρηματοδότησης έχει περικλύσει κάθε τομέα εντός των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων στον αποκλειστικό στόχο της χρηματοδότησης τους με οποιοδήποτε μέσο. Αυτό σημαίνει αυτόματα υψηλότερο κόστος φοίτησης, κλείσιμο κτιριακών υποδομών και εργαστηρίων, έρευνες μονάχα για εταιρείες κατά παραγγελία με φθηνή-απλήρωτη εργασία, ολοένα και πιο αυξημένα δίδακτρα σε μεταπτυχιακά προγράμματα που σε συνδυασμό με τις απαιτήσεις της αγοράς εργασίας αφήνει αρκετούς/ές πτυχιούχους/ες έκθετους στην ανεργία και στην επισφάλεια. Ενώ, παράλληλα, ο χαρακτήρας της γνώσης που παράγεται γίνεται όλο και περισσότερο αποστειρωμένος από κάθε κριτική σκέψη.
Η Εκπαιδευτική Αναδιάρθωση έρχεται να μας υπενθυμίσει πόσο σημαντικό πεδίο αγώνα είναι τα Πανεπιστήμια και η Εκπαίδευση. Από τους μαζικούς φοιτητικούς αγώνες και τις καταλήψεις ενάντια στον Νόμο-Πλαίσιο το ’05-’06, μέχρι και τις μεγαλειώδεις διαδηλώσεις και κινήσεις αντίστασης, πριν 2 χρόνια στη Θεσσαλονίκη, ενάντια στο Νόμο Κ-Χ και την είσοδο των ΟΠΠΙ στα πανεπιστήμια. Ένα νομοσχέδιο του οποίου την συνέχεια την βλέπουμε σήμερα μπροστά μας. Με τους αγώνες αυτούς να αποτελούν την απόδειξη πως μονάχα μέσα από συλλογικούς-αδιαμεσολάβητους αγώνες, δεν θα εφαρμοστούν οι ονειρώξεις της Εξουσίας μέσα από το καινούργιο Νομοσχέδιο.
Και η κατάργηση του Ασύλου και η είσοδος των μπάτσων στους Πανεπιστημιακούς χώρους ήρθαν ακριβώς γι’ αυτό: για την καταστολή των Αντιστάσεων και την περίφραξη της Εκπαιδευτικής Αναδιάρθωσης.
Για τους παραπάνω λόγους μιλάμε, ήδη από τους φοιτητικούς αγώνες του 2005/2006 ενάντια στο Νόμο-Πλαίσιο, για ένα Πανεπιστήμιο Ελεύθερο-Δημόσιο-Κοινωνικό. Ελεύθερο ακριβώς ως προς τους ταξικούς και χωροταξικούς φραγμούς όσον αφορά την πρόσβαση σ’ αυτό. Δημόσιο, όχι με την κρατική νοηματοδότηση που έχει πάρει σήμερα η λέξη, αλλά ως προς τον δημόσιο ζωτικό χώρο που που διεκδικείται μέσα σ’ αυτόν από την κοινωνία και την κυριαρχία. Κοινωνικό ως προς τον παν-κοινωνικό χαρακτήρα της γνώσης και του πανεπιστημίου ως ένα με το υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο και όχι σαν ένας οργανισμός αποκομένος απ’ αυτό και τις ανάγκες του.
ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΜΠΑΤΣΟΥΣ, ΕΡΓΟΛΑΒΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ
ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΙ-ΑΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΟΙ ΑΓΩΝΕΣ
ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΉ ΚΊΝΗΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΊΚΗΣ


Kάλεσμα του Ε.Κ.Χ. “Ταράτσα” (Καλαμάτα)

Στις 6 Δεκεμβρίου 2020, ανήμερα της επετείου δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, τρία μέλη της Αντιφασιστικής Κίνησης Καλαμάτας συλλαμβάνονται και οδηγούνται βίαια από δεκάδες αστυνομικούς της ασφάλειας και των ΟΠΚΕ στο Α.Τ. Καλαμάτας. Κατηγορούνται με παραβίαση των μέτρων που είχαν τεθεί για την «πρόληψη ασθενειών» και απείθεια για συγκέντρωση στην κεντρική πλατεία της πόλης που …δεν έγινε ποτέ.

Στις 24 Γενάρη 2024, οι τρεις αντιφασίστες δικάζονται με ένα κατηγορητήριο – τραγέλαφο, που μπορεί να επιφέρει τη φυλάκισή τους και αποτελεί προσβολή για κάθε αγωνιζόμενο άνθρωπο. Η δίωξή τους αποτελεί μια πολιτική επιλογή τιμώρησης του φρονήματος και μια πρακτική σωφρονιστικού παραδειγματισμού με πολύ σοβαρές συνέπειες και συνδηλώσεις για κάθε άνθρωπο που έχει πολιτική – αγωνιστική δράση.
Όλα αυτά, σε μια περίοδο που επιτελούνται τομές στον Ποινικό Κώδικα προς την κατεύθυνση της περαιτέρω ποινικοποίησης των αντιστάσεων και της καταστολής απέναντι στα προλεταριακά/εργατικά/φοιτητικά στρώματα. Να μην αφήσουμε τους τρεις αντιφασίστες έρμαια στην τιμωρητική λογική του κράτους!
Όλοι/ες/α στη συγκέντρωση αλληλεγγύης στα δικαστήρια Καλαμάτας στις 24/01, 09:00!


Παρέμβαση εργαζομένων και ειδικών, που εξηγούν πώς το κυβερνητικό σχέδιο απειλεί με πλήρη διάλυση ευρύτερα τη Δημόσια Υγεία(Vid)

Το βίντεο που θα μάθεις τα πάντα για τη διάλυση σε Ψυχική Υγεία και Απεξάρτηση!

Βαρύτατο πλήγμα στην Ψυχική Υγεία και την Απεξάρτηση, αλλά και ευρύτερα στη Δημόσια Υγεία, αποτελεί το κυβερνητικό νομοσχέδιο, με το Δίκτυο Δράσης Κοινωνικών Λειτουργών Ελλάδας να παρεμβαίνει μέσω βίντεο για να ενημερώσει σχετικά.

Μετατρέπουν την υγεία από κοινωνικό δικαίωμα σε υπηρεσίες με επίκεντρο το κέρδος»

Το υπουργείο με αυταρχικό τρόπο θέλει να περάσει το νομοσχέδιο που θα καταργήσει τη φιλοσοφία του “18 ΑΝΩ” και θα διαλύσει την Ψυχική Υγεία και την Απεξάρτηση, καθώς  υπονομεύει τις τρεις αρχές στην Ψυχική Υγεία: την τομεοποίηση, τη συνέχεια στη θεραπεία και την προσβασιμότητα, επισημαίνουν.

Όπως εξηγούν στο βίντεο: “Δεν ήταν ένας κεραυνός εν αιθρία. Mετά από την Covid-19, παρά την τρομερή αύξηση των προβλημάτων ψυχικής υγείας, είδαμε στην Ελλάδα μια σειρά από νομοθετήσεις που στην πραγματικότητα κάνουν δύο πράγματα:

  • Από τη μία πλευρά βλέπουμε να μετατρέπουν την υγεία από ένα κοινωνικό δικαίωμα σε υπηρεσίες που στο επίκεντρο έχουν το κέρδος, εκχωρώντας τις στην πραγματικότητα στους ιδιώτες,
  • και ταυτόχρονα παρατηρούμε μία ραγδαία βιολογικοποίηση αυτών των υπηρεσιών, που θέτουν στο επίκεντρο όχι όπως θα έπρεπε τον άνθρωπο ως όλον, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις το φάρμακο”.



Ανοιχτή συνέλευση για ενημέρωση & συντονισμό κατά των εξορύξεων – Τρίτη 19/12 | 19:00

Την Πέμπτη 7/12 συγκεντρωθήκαμε στο Καλοχώρι άτομα από τη συνέλευση μας, κάτοικοι των γύρω χωριών και άτομα από την Χειρονομία Αντιεξουσιαστική Κίνηση για να συζητήσουμε όλοι μαζί τις εξελίξεις στο ζήτημα της εξόρυξης και τις δράσεις μας.
Στο τέλος της κουβέντας, με την εξόρυξη να βρίσκεται προ των πυλών και την πρόσφατη Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ), κρίναμε απαραίτητο να υπάρξει μια μαζική συσπείρωση ομάδων και ατόμων που ενδιαφέρονται για το ζήτημα από την ευρύτερη περιοχή της Ηπείρου, ώστε να χτίσουμε δίκτυα επικοινωνίας και να συντονίσουμε τις δράσεις μας.
Η συνάντηση αυτή ορίστηκε για την Τρίτη 19/12 στις 7μ.μ. στον Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο Αλιμούρα (Αραβαντινού 6, εντός στοάς Σκόρδου, είσοδος και από Τσιριγώτη 14)
Οφείλουμε να συσπειρωθούμε και μαζί να σταθούμε αποφασιστικά απέναντι στην εταιρία και το κράτος που της ανοίγει διάπλατα την πόρτα για την καταστροφή. Ο μόνος τρόπος να τους εμποδίσουμε είναι συλλογικά.
Ας είμαστε όλοι-ες εκεί.


Συγκέντρωση υπεράσπισης των καταλήψεων – 09/12 | 12:00 | Πεδίον του Άρεως (έναντι ΕΡΤ3)

Συγκέντρωση υπεράσπισης των καταλήψεων
Οι καταλήψεις είναι πνοές ελευθερίας!
Στα ασφυκτικά περιβάλλοντα των πόλεων, εκεί που πλέον οι συνδιαλλαγές των ανθρώπων προορίζονται αυστηρά και μόνο για εμπορικούς σκοπούς, εκεί που οι δημόσιοι χώροι μετατρέπονται σε απρόσωπους τόπους με οικονομικό αντίτιμο, εκεί που μοναδική σημασία έχει η κατανάλωση καθώς οτιδήποτε παρεκκλίνει από αυτή τη λογική μοιάζει περιττό ή/και επικίνδυνο, οι καταλήψεις και οι ελεύθεροι κοινωνικοί χώροι συνεχίζουν να είναι ο ιδιότυπος τρόπος ζωής, αγωνιστικότητας και επαναστατικότητας, πέρα από λογικές ιδιοκτησίας, από λογικές αποξένωσης, μακριά από λογικές ατομικισμού, χώροι που αγκαλιάζουν το ”εμείς” στο εδώ και το τώρα.
Σε μία περίοδο που οι κοινωνικοπολιτικές συνθήκες υπαγορεύονται τόσο από το αποτέλεσμα των πρόσφατων εθνικών εκλογών όσο και από την κρατική διαχείριση σε μία σειρά ζητημάτων (έγκλημα στα Τέμπη, ναυάγιο στην Πύλο, πυρκαγιές, πλημμύρες χωρίς αποζημείωση των καταστροφών και ακρίβεια), από την δολοφονία Ρομά ανηλίκων από μπάτσους και μια ακόμα γυναικοκτονία με την αστυνομία ως παρατηρήτρια, δεν μας προκαλεί έκπληξη που η ατζέντα, αντί να στοχεύει στη βελτίωση της ζωής των πολλών (όχι ότι θα περιμέναμε άλλωστε κάτι τέτοιο από ένα σύστημα εξουσίας και εκμετάλλευσης), στρέφεται και πριμοδοτεί τον κοινωνικό αυτοματισμό, τον ρατσισμό και την ξενοφοβία, την καταστολή των αντιδράσεων και των χώρων αγώνα.
Η «ανάπτυξη», που ευαγγελίζονται ότι θα έρθει μέσα από τον τεμαχισμό και την παράδοση των δημοσίων χώρων και των αναγεννημένων σε άλλο αξιακό πλαίσιο εδαφών, στις ορέξεις της «ιδιωτικής πρωτοβουλίας», και οι ευκαιρίες κερδοφορίας που προκύπτουν μέσα από τις περιφράξεις όλο και περισσότερων σπιθαμών του δημόσιου πεδίου, σκοπεύουν στην εμπέδωση του κυρίαρχου αφηγήματος «με κάθε κόστος», ως την πλήρη υποταγή σε αυτό. Μία πόλη που θα καθρεφτίζει ροές χρήματος και φιγούρες ατομικισμού μακριά από ρωγμές αμφισβήτησης και συλλογικές αφηγήσεις, είναι μία εικόνα που φαντασιώνονται Κράτος και Κεφάλαιο για τις δικές μας ζωές.
Οι εκκενώσεις τους είναι επίθεση στην πόλη και την κοινωνία, είναι επίθεση σε όσους χτίζουν και δημιουργούν και έρχονται σε ρήξη με την καταπίεση, με την εξουσία. Είναι επίθεση απέναντι στο πρόταγμα μιας κοινωνίας ελεύθερης, από τα κάτω για τα κάτω. Μέσα σε αυτή τη δυσοίωνη προοπτική, οι καταλήψεις, οι κοινωνικοί χώροι είναι σημεία συνάντησης ιδεών, συλλογικοποίησης αγώνων και της ζωής μας ευρύτερα. Είναι χώροι όπου καθορίζονται νέες τοπολογίες και ανα-δημιουργούνται ζωές ελεύθερες από εξουσία, όπου η αλληλεγγύη και η συμπερίληψη είναι τρόπος ζωής και όχι σλόγκαν σε προεκλογικές καριέρες.
Ο κόσμος του κινήματος όμως, σαν άλλος φοίνιξ που αναγεννάται από τις στάχτες του, έχει αφήσει μια σταθερή παρακαταθήκη ανά τα χρόνια. Αυτή της παραμονής μέσα από την επιμονή, της ανασυγκρότησης μέσα από τη βάρβαρη καταστολή σε πείσμα όλων όσων τρέφουν αυταπάτες οτι “χάσαμε”. Οι τελευταίες ανακαταλήψεις των χώρων μας όπως αυτών της κατάληψης Ευαγγελισμού στο Ηράκλειο και του Κοινωνικού Κέντρου Ζιζανίων στην Αθήνα, δίνουν πνοή στον αγώνα και σπέρνουν δύναμη στον κόσμο του α(ντα)γωνιστικού κινήματος. Αποτελούν την περίτρανη απόδειξη οτι δεν πέφτουμε, δεν πτοούμαστε, σκαρφιζόμαστε πάντα νέους τρόπους να αυτο-οργανωνόμαστε. Όσο το κράτος και οι δυνάμεις καταστολής παριστάνουν λοιπόν πως κωφεύουν , κάθε ανακατάληψη θα μεταφέρει το πιο ηχηρό μήνυμα στα πιο δυνατά ντεσιμπέλ:
ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΣΕ ΠΕΙΣΜΑ ΟΛΩΝ ΟΣΩΝ ΦΑΝΤΑΣΙΩΝΟΝΤΑΙ ΖΩΕΣ ΠΑΡΑΔΟΜΕΝΕΣ ΚΑΙ ΥΠΑΚΟΥΕΣ
Για μια ζωή ελεύθερη στο σήμερα, στο αύριο, στο τώρα!
Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Σχολείο


Συγκέντρωση / Πορεία 6 Δεκέμβρη (Αθήνα)

Τον Δεκέμβρη του 2008 το κράτος πυροβολεί και δολοφονεί τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο. Η κοινωνία έρχεται αντιμέτωπη με μια την κρατική βία. Δυστυχώς δεν ήταν ούτε η πρώτη φορά, ούτε έμελλε να είναι η τελευταία.
Σήμερα, 15 χρόνια μετά, συνεχίζουμε να βιώνουμε καθημερινά τη βία του κρατικού μηχανισμού. Τα Τέμπη, η Πύλος, η ρατσιστική δολοφονία του 16χρονου Χρήστου Μιχαλόπουλου από μπάτσους, οι επαναπροωθήσεις προσφύγων, οι εκκενώσεις καταλήψεων, η φτωχοποίηση της κοινωνίας και η αυξανόμενη συρρίκνωση δικαιωμάτων φανερώνουν πως η βία της εξουσίας απλώνεται σε κάθε πτυχή των ζωών μας. Παράλληλα, ο κύριος εκφραστής της, η Αστυνομία εμφανίζεται ολοένα και πιο αυθαίρετη. Ξυλοδαρμοί, καταστολή, ρατσιστική αντιμετώπιση των μειονοτήτων, παραβιαστικές συμπεριφορές απέναντι σε γυναίκες και τρανς άτομα και συγκάλυψη κακοποιητών αποτελούν πλέον κοινότυπες πρακτικές της ΕΛ.ΑΣ. και παραμένουν ατιμώρητες. Είναι τρομακτική η ευκολία με την οποία οι μπάτσοι οπλίζουν και πυροβολούν. Μέσα σε τρία χρόνια έχουμε γίνει μάρτυρες τριών ρατσιστικών δολοφονιών Ρομά από μπάτσους, από έμμισθους δολοφόνους που δρουν με μίσος και με την αλαζονεία της ατιμωρησίας που τους εξασφαλίζει ο κρατικός μηχανισμός. Η κυβέρνηση με τη σειρά της εμφανίζει τα τελευταία χρόνια ένα ακόμα πιο αυταρχικό πρόσωπο και δρα θεωρώντας αυτονόητο πως δε χρειάζεται να λογοδοτεί στην κοινωνία (πχ. σκάνδαλο υποκλοπών).
Όμως γιατί δεν αντιδρούμε; Ο νεοφιλελευθερισμός έχει δημιουργήσει μια πιεστική και διαλυτική καθημερινότητα για τα υποκείμενα, τα οποία στρέφονται προς την εξατομίκευση. Οι λύσεις που αναζητούνται σε όλους τους τομείς είναι ατομικές, επομένως ευνοείται η απομάκρυνση από την πολιτική και η πίστη σε κάθε συλλογική προσπάθεια, πόσο μάλλον αντίσταση φαντάζει κάτι μακρινό ή και ανύπαρκτο. Ακόμα, η απογοήτευση μεγάλης μερίδας της ελληνικής κοινωνίας από την κεντρική πολιτική σκηνή και ιδιαίτερα από την Αριστερά, αλλά και από τις πάμπολες μάχες που δόθηκαν μετά τον Δεκέμβρη του ’08, έχει δημιουργήσει ένα αίσθημα ηττοπάθειας, το οποίο με τη σειρά του οδηγεί σε γρήγορη αφομοίωση και αποδοχή σοκαριστικών γεγονότων (Δολοφονίες Ρομά, ναυάγιο Πύλου, Τέμπτη κ.ά). Αναλογιζόμενοι επίσης τις αλλεπάλληλες οικονομικές (και όχι μόνο) κρίσεις και την τάση συντηρητικοποίησης της κοινωνίας που αυτές ενέχουν γίνεται κατανοητή η απάθεια ή ακόμα και η ιδεολογική συμπόρευση μίας ακόμη μεγαλύτερης μερίδας κόσμου με την κυριαρχία.
Αν όμως ο Δεκέμβρης παραμένει επίκαιρος είναι γιατί μας έμαθε την Εξέγερση. Το νήμα που συνδέει το Δεκέμβρη του ‘08 με το σήμερα είναι η αντίσταση στην κρατική βία και η αμφισβήτηση του κυρίαρχου αφηγήματος που θέλει την κοινωνία διασπασμένη, γεμάτη τρόμο, βυθισμένη στην υποταγή και τον μπάτσο κέρβερο. Τα σύγχρονα κινήματα με γνώμονα την οριζοντιότητα και την αλληλεγγύη μπορούν αν αποτελέσουν πυρήνες αντίστασης στην εξουσία και τις βίαιες πρακτικές της. Ας αντισταθούμε οραματιζόμενοι έναν κόσμο πιο δίκαιο, αντιιεραρχικό και αντιεξουσιαστικό.
Πορεία: Τετάρτη 06 Δεκεμβρίου, 18:00, Προπύλαια
Αντιεξουσιαστική Κίνηση Αθήνας