Της Ιωάννας Δαραμούσκα Γιαννίκου
Το δημοψήφισμα της 27ης Σεπτεμβρίου για την οικονομική εξόντωση και την προληπτική καταστολή των αγώνων
Στο καντόνι της Βασιλείας, το δημοψήφισμα της 27ης Σεπτεμβρίου για την «Anti-Chaoten-Initiative» συμπυκνώνει τη σύγχρονη στρατηγική του κεφαλαίου απέναντι στα μαχητικά κομμάτια του κινήματος. Η πρόταση, που κατατέθηκε από την ακροδεξιά SVP και στηρίζεται από το φιλελεύθερο FDP και τον τοπικό Εμπορικό Σύλλογο (Gewerbeverband), επιχειρεί να θεσμοθετήσει ένα πρωτοφανές πλαίσιο οικονομικού εκβιασμού. Παρά τη συντριπτική απόρριψή της στο τοπικό κοινοβούλιο (73 «Όχι» έναντι 20 «Ναι»), το εμπορικό κεφάλαιο και η δεξιά οδηγούν το μέτρο στην κάλπη, ποντάροντας στα συντηρητικά ανακλαστικά της κοινωνίας.
Τον πυρήνα αυτού του δημοψηφίσματος αποτελεί η επιβολή της λεγόμενης «αρχής του υπαίτιου». Το κράτος επιδιώκει να μετακυλίει τα υπέρογκα έξοδα των αστυνομικών επιχειρήσεων, των δυνάμεων καταστολής και των υλικών ζημιών απευθείας στους διαδηλωτές. Κάθε μη αδειοδοτημένη πορεία, κάθε αυθόρμητη συγκέντρωση και κάθε μορφή άμεσης δράσης βαφτίζεται «βανδαλισμός», ενώ η τοπική κυβέρνηση δεσμεύεται να εφαρμόσει ένα σχέδιο πλήρους εξάλειψης των κινητοποιήσεων που περιφρονούν την κρατική αδειοδότηση.
Ιδιαίτερα αποκαλυπτική για τον ταξικό χαρακτήρα του μέτρου είναι η ρητή στοχοποίηση των αντισυγκεντρώσεων. Η πρόταση ορίζει ότι όποιος παρεμποδίζει ή διαταράσσει μια αδειοδοτημένη συγκέντρωση —όπως μια φασιστική φιέστα— θα φορτώνεται το κόστος των αστυνομικών δυνάμεων. Το κράτος στήνει έτσι μια θεσμική ασπίδα προστασίας γύρω από τους φασίστες, ποινικοποιώντας την αντιφασιστική περιφρούρηση και μετατρέποντας το μπλοκάρισμα της ακροδεξιάς σε ένα τεράστιο οικονομικό ρίσκο.
Όπως αναδεικνύει το δίκτυο αγώνα «Recht auf Protest» και οργανώσεις δικαιωμάτων, πρόκειται για μια τακτική «Chilling Effect» (κλίμακα εκφοβισμού). Βλέποντας τα όρια της φυσικής καταστολής στο δρόμο, η αστυνομία και η εργοδοσία επιστρατεύουν την οικονομική εξόντωση. Η απειλή να χρεωθεί ένας αγωνιστής δεκάδες χιλιάδες φράγκα απλώς και μόνο επειδή βρέθηκε στο σημείο μιας απροειδοποίητης πορείας, μιας κατάληψης ή μιας αντιφασιστικής περιφρούρησης, στοχεύει στην καλλιέργεια του φόβου και στην αποσυσπείρωση των μαχητικών κομματιών.
Σε μια πόλη όπου μεγάλο μέρος της τάξης μας δεν έχει καν δικαίωμα ψήφου, η παρουσία στο δρόμο είναι το μόνο μέσο πάλης. Η διάκριση μεταξύ «νόμιμων» και «παράνομων» διαδηλώσεων αποτελεί έναν αστικό μύθο. Η διαμαρτυρία και η σύγκρουση δεν ζητούν την άδεια της αστυνομίας· επιβάλλονται στην πράξη.
Το δημοψήφισμα της 27ης Σεπτεμβρίου στη Βασιλεία είναι ένα επικίνδυνο πείραμα. Αν το μοντέλο της συλλογικής χρέωσης των κατασταλτικών επιχειρήσεων επικρατήσει, θα αποτελέσει το επόμενο όπλο στη φαρέτρα των ευρωπαϊκών κρατών. Απέναντι στην κρατική τρομοκρατία, τη νομική ενοχοποίηση και την οικονομική εξόντωση των αγωνιζόμενων, η μόνη απάντηση παραμένει η οργάνωση στη βάση, η παρουσία στο δρόμο και η αμέριστη διεθνιστική αλληλεγγύη.
